Alþjóðleg samstaða kvenna
Um daginn var haldinn í hundraðasta skiptið alþjóðlegur baráttudagur kvenna. Mikið vatn hefur runnið til sjávar síðan árið 1910 og hafa margir áfangar í baráttunni fyrir jafnrétti kynjanna náðst. Hér á Íslandi ber að nefna kosningarrétt kvenna 1915, réttinn til náms og embætta og réttinn til fóstureyðinga og yfir eigin líkama. Íslendingar hafa ekki verið aftarlega í jafnréttismálum en til að mynda vorum við meðal fyrstu þjóða í heiminum til að innleiða fæðingarorlof feðra og er það stór áfangi í jafnréttisbaráttunni. Samt sem áður má ekki gleyma því að við eigum enn langt í land. Kynbundinn launamunur er enn svartur blettur á íslensku samfélagi auk þess konur finna nú frekar fyrir niðurskurði hjá hinu opinbera þar sem að þær skipa meirihluta ríkisstarfsfólks. Mansal á sér stað í tengslum við strippstaði fyrir allra augum, kynbundið ofbeldi þrífst innan sem utan veggja heimilins og lengi mætti áfram telja.
Femínismi er alþjóðleg hreyfing og er því nauðsynlegt að horfa einnig út fyrir landamærin í baráttunni fyrir jafnrétti. Ótrúlegt er að hugsa til þess að í mörgum nágrannalöndum okkar séu enn ekki tryggð réttindi kvenna til ráða yfir eigin líkama. Heimilisofbeldi og nauðganir eru daglegt brauð hjá milljónum kvenna víðsvegar um heim og láta fjölmargar konur lífið sökum þess án afskipta yfirvalda. Fjöldi fórnarlamba mansals og vændis á hverju ári er gífurlegur og eru konur og börn þar í meirihluta.
Einnig er að finna dæmi þar sem mjög gróft kynbundið ofbeldi er löglegt. Í Afganistan eru til dæmis lög sem heimila barnabrúðkaup og nauðgun í hjónabandi. Konur hafa hvorki rétt til náms eða vinnu, auk þess sem þær missa réttinn til barna sinna ef eiginmaðurinn fellur frá. Fréttir frá Mið-Austurlöndum af aftökum kvenna í formi grýtinga berast oft, og eru þær oftar en ekki sakaðar um hjúskaparbrot. Ekki er óalgengt að konum hafi þá verið nauðgað, en nauðgararnir eru sjaldan leiddir til saka.
Kúgun kvenna á sér óendanlega mörg dæmi í viðbót og brotið er daglega á sjálfsögðum mannréttindum þeirra víðs vegar um heim. Með kvennasáttmála Sameinuðu þjóðanna sem samþykktur var 1979 er unnið gegn hvers kyns mismunun gegn konum, hvort sem það er af pólitískum, félagslegum, efnahagslegum eða menningarlegum toga. Síðan þá hefur ýmislegt varðandi stöðu kvenna í heiminum breyst en þó hefur allt of mikið staðið í stað og jafnvel versnað.
Á sama tíma sem við hittumst og gleðjumst á þessum merka degi yfir þeim árangri sem náðst hefur í baráttunni fyrir jafnrétti, megum við ekki gleyma því að baráttunni er hvergi lokið. Við munum halda áfram að berjast og hittast á þessum degi til að sýna samstöðu meðal allra kvenna í baráttunni. Draumur okkar er að eftir önnur hundrað ár heyri bág staða kvenna sögunni til. 8. mars minnir okkur á þá alþjóðlegu samstöðu kvenna í heiminum í baráttunni fyrir jafnrétti og friði.
Katrín Pálmadóttir
Silja Emilsdóttir
Katrín situr í stjórn Ungra vinstri grænna og Silja í stjórn Ungra vinstri grænna á höfuðborgarsvæðinu