Við berum ábyrgð
Við Íslendingar höfum sérstöðu í heiminum. Við höfum aðgang að mörgum endurnýtanlegum orkugjöfum og búum yfir mörgum náttúruperlum. Síðustu áratugina höfum hins vegar gert þau mistök að sóa þessum vöggugjöfum í mengandi stóriðju sem skilar peningum í fáar hendur útvaldra einstaklinga og skilið þjóðina eftir með óafturkræf náttúrurspjöll og hríðfallandi álverð. Umhverfismál hafa verið stimpluð sem baráttumál hippa og útópískra og barnalegra vinstrimanna, en sú einföldun kemur frá þeim sem vilja fá að halda áfram að nýta sameiginlegar auðlindir þjóðarinnar í eigin þágu, sama þó það þýði að ganga svo á auðlindirnar að ekkert verði eftir fyrir komandi kynslóðir. Slík einföldun gerir þjóðinni ekkert gagn.
Það er rökvilla að halda að það sé samasem-merki milli þess að vera umhverfissinni og að vera á móti framförum. Staðan er ekki sú að við þurfum að velja á milli þess að vernda umhverfið eða skapa störf því umhverfismál geta verið mjög atvinnuskapandi. Víðsvegar í heiminum safnast sorp á ruslahauga sem stækka á ógnvekjandi hraða. Íslendingar gætu byggt stóra endurvinnslustöð og staðið þar í fararbroddi grænnar þróunnar. Nefna má að Bandaríkjamenn henda meira áli árlega en Íslendingar geta nokkurntímann framleitt og væri mun skynsamara að reyna að endurnýta það frekar en að bæta við hauganna. Metan er einnig aukaafurð endurvinnslu sem hægt er að selja til að skapa gjaldeyrisforða og nýta í metanknúin ökutæki.
Í stað þess að eyða öllu okkar rafmagni í áliðnað sem væri hægt að nýta orkuna til dæmis í gróðurhús. Þar er hægt að rækta grænmeti, ávexti og kornmaís sem nýtist í framleiðslu methanols. Einnig er hægt að skapa aðstöðu til að endurhlaða rafhlöður í miklu magni eða jafnvel halda utan um stór gagnaver. Allar þessar lausnir nýta mikla orku en menga lítið sem ekkert og virkja það sem við Íslendingar eigum í miklu magni, hugvit okkar.
Það er nauðsynlegt að hugsa einnig í minni einingum. Minni iðnaður getur skilað af sér miklum tekjum fyrir þjóðarbúið og þar má einnig hugsa útfrá umhverfisstefnu. Hægt væri að vinna fleiri vörur úr endurunnum hráefnum og hefja meiri verðmætaskapandi iðnað eins og skartgripahönnun eða fatahönnun. Hægt væri að leiða þróun sprotafyrirtækja með umhverfisstefni að leiðarljósi.
Það er mýta að umhverfisstefna eigi aðeins við í góðæri, reyndin er sú að umhverfisstefna getur verið leiðin út úr kreppunni. Umhverfisstefna getur verið atvinnuskapandi, skapað verðmæti fyrir þjóðarbúið, bætt orðstýr okkar á alþjóðarvettvangi og gefið okkur von um bjartari framtíð. Við eigum bara eina jörð og verðum að fara vel með hana.