Við hvað er Samfylkingin svona hrædd?
Það er margt að óttast í lífinu. Ég þekki engan sem er ekki hræddur við neitt, hugsa að sá einstaklingur sem ekkert hræðist sé ekki til. Ég get ekki leynt því að ég er skelfilega lofthrædd og skíthrædd við kóngulær. Innst inni eru þó fullt af hlutum sem eiga það til að hræða mig. Stundum finnst mér skelfilega erfitt að þurfa að tala opinberlega. Yfirleitt hef ég mjög gaman að því, en það koma tímar sem mig hreinlega langar að hlaupa í burtu frá þessu öllu saman þegar slíkt er í vændum. Ég á það til í seinni tíð að vera svolítið flughrædd stundum, og tilhugsunin að vera fjarri fólkinu sem mér þykir vænst um gerir mig oft á tíðum dauðhrædda. Endrum og sinnum óttast ég viðbrögð fólks við orðum mínum, skoðunum og athöfnum. Ég óttast líka að vinir mínir móðgist við mig þegar ég segi þeim hreint út hvað mér finnst um eitthvað sem stendur þeim nærri.
Þetta kann að koma þeim sem þekkja mig vel spánskt fyrir sjónir, allt ofantalið eru nefnilega hlutir sem ég geri. Ég losa mig við óvelkomna gesti eins og kóngulær, titrandi og skjálfandi, en geri það samt því það gerir það enginn fyrir mig. Ég geng mjög reglulega eftir göngubrúnni yfir Hringbraut, ekki vegna þess að ég hafi ánægju af því, ónei. Mig svimar af lofthræðslu í hvert skipti sem ég legg leið mína yfir þessa brú. Hugurinn heimtar að ég haldi mig á jörðinni, en alltaf tekst mér að komast klakklaust yfir helvítis brúna, af því að ég ætla mér það. Áætlanir mínar eru óttanum mikilvægari. Ég tala mjög reglulega fyrir framan fullt af fólki, eyði ómældum tíma í háloftunum og er mun oftar órafjarri flestum ástvinum mínum heldur en hitt. Ég segi það sem mér finnst, geri það sem mig langar til og læt skoðanir mínar í ljós, hvort sem að ég er spurð álits eða ekki.
Og afhverju geri ég allt þetta, þrátt fyrir að vera stundum logandi hrædd? Svarið er einfalt. Það að ég skuli gera ofantalda hluti, oftast án þess að láta ótta minn í ljós, er til þess að ég geti náð markmiðum mínum, látið drauma mína rætast og umfram allt, verið sú sem ég er og vil vera. Partur af því að vera manneksja er einmitt að framkvæma hluti sem geta reynst manni erfiðir, það eru þeir hlutir sem þroska okkur og styrkja sem einstaklinga. Að ögra sjálfum sér og láta ekki ótta við eitthvað óþekkt stöðva sig í að lifa lífinu til fulls er eitt það mikilvægasta í lífinu að mínu mati. Að sigra óttann og fylgja sinni sannfæringu.
Og nú kann fólk að spyrja sig, hvað kemur þetta Samfylkingunni við? Jú, Samfylkingin virðist einmitt stjórnast af þessari tilfinningu sem við berjumst öll við á einhverjum tímapunkti. Ótta. Þessi fjörugi flokkur sem reið um héruð í fyrravor með Sprengjuhöllina í fararbroddi og boðaði byltingu, er ekki nema skugginn af sjálfum sér í dag. Flokkurinn sem fékk á silfurfati tækifæri til að koma öllum sínum baráttumálum í verk er ekki lengur til. Samfylkingin er að deyja innan í sér, og það vegna ótta sem hamlar henni að ná markmiðum sínum. Fagra Ísland er dáið drottni sínum og loforð um gjaldfrjálsa menntun á öllum skólastigum hljóma eins og bergmál úr fortíðinni.
Við hvað er Samfylkingin svo hrædd að hún þorir ekki að fylgja sannfæringu sinni? Sjálfstæðisflokkinn, Geir Hilmar, kjósendur eða kannski sjálfa sig? Valdamissi? Gildir einu. Það er illa komið fyrir okkur ef lýðræðislega kjörnir fulltrúar þjóðarinnar á þingi sýna viðlíka heigulshátt og Samfylkingin hefur gert undanfarið ár. Hvaða skilaboð eru það til okkar Íslendinga að annar stærsti stjórnmálaflokkur landsins geti ekki á sér heilum tekið vegna hræðslu og heimóttarskaps?
Það er kominn tími til að Samfylkingin hysji upp um sig brækurnar og hætti að hlaupast undan skyldum sínum. Við erum öll skíthrædd við eitthvað innst inni, en skárra væri það nú ef ráðamenn þessa lands létu slíkt ekki hafa áhrif á störf sín. Í minni sveit kallast slíkt einfaldlega aumingjaskapur.
Hér má sjá nokkur dæmi um hluti sem að hugdjarfi riddarinn, Samfylkingin, fékk umboð þjóðarinnar til að koma í verk:
- Taka Ísland af lista hinna vígfúsu þjóða og draga formlega til baka pólitískan stuðning Íslands við ólöglega innrás í Írak.
- Stuðla að því að öllum standi til boða gjaldfrjáls menntun frá og með leikskóla til og með háskóla. Tryggja að skólagjöld verði ekki tekin upp í almennu grunn- og framhaldsnámi við opinbera háskóla.
- Bjóða upp á ókeypis námsbækur í framhaldsskólum og fella niður innritunar- og efnisgjöld.
- Slá ákvörðunum um frekari stóriðjuframkvæmdir á frest þangað til fyrir liggur nauðsynleg heildarsýn yfir verðmæt náttúrusvæði Íslands og verndun þeirra hefur verið tryggð.
- Gera kaup á vændi refsivert og að fórnarlömbum vændis verði veittur stuðningur og ráðgjöf. Vinna gegn mansali og hefja virka baráttu gegn klámvæðingu í samfélaginu.
- Tryggja jafnvægi og ábyrgð í hagkerfinu sem er forsenda þess að vextir og verðbólga lækki til muna og gengisstöðugleiki aukist.
- Ákvarðanir um stórvirkjanir og tengdar framkvæmdir verði teknar með tilliti til umhverfissjónarmiða og jafnvægis í efnahagsmálum
- Bæta skipulag hagstjórnar af hálfu hins opinbera til þess að efnahagsaðgerðir verði samstilltar og markvissar
(Tekið af heimasíðu Samfylkingarinnar)
Ég veit ekki hvernig það virkar þarna á Alþingi, en á hinum almenna vinnumarkaði er fólk sem að ekki vinnur vinnuna sína einfaldlega rekið.