Hugleiðingar um skatta og velferð
Jafnan er tekist á um skipulag skattkerfisins, hvort lækka skuli skatta eða hækka og þá hvaða skatta. Að sama skapi er deilt um afleiðingar breytinga á skattkerfinu. Skattar eru til þess fallnir að veita öllum samfélagsþegnum það sem þeir þurfa, óháð efnahag og aðstæðum. Skattar falla því undir félagslega ábyrgð.
Einnig er deilt um hvort einkaaðilar eða hið opinbera eigi að hafa yfirhöndina í velferð íbúana. Ég tel hið opinbera vera betur til þess fallið, þar sem það stendur utan markaðarins og tryggir því frekar jafnræði milli þeirra efnameiri og efnaminni. Samstarf hins opinbera við einkageirann er ekki ómögulegt, svo lengi sem einkageirinn ber ábyrgð gagnvart hinu opinbera. Til að hið opinbera geti sinnt nauðþurftum íbúanna þarf tekjur, þar koma skattarnir sterkir inn í.
Skattpíning er aldrei vænleg leið til árangurs, hún er einræðisleg og órættlát. Skattur á Íslandi er frekar hár miðað við önnur lönd og það er víðtekin skoðun meðal Íslendinga að hann ætti ekki að hækka. Þegar skattur verður of hár, flýja skattgreiðendur einfaldlega úr landi og skatttekjur ríkisins lækka, tekjur sem hægt væri að nýta í velferð þjóðarinnar!
Við Íslendingar getum státað okkur af öflugu velferðarkerfi og þá tala ég bæði um heilbrigðiskerfið og menntakerfið sem eru rekin af skatttekjum. Engu að síður eru þessi kerfi gríðarlega fjársvelt og þ.a.l. lygilega vel rekin. Háskóli Íslands er meðal fjársveltustu háskóla í Evrópu en stendur sig mjög vel þrátt fyrir það. Landsspítalinn hefur verið rekinn með sömu upphæð í mörg ár en samt aukast afköstin. Nú stendur til að skerða þá upphæð. Hvernig stendur á því að þrátt fyrir umtalsverðar tekjur ríkissjóðs, séu sultarólir þessara mikilvægu samfélagsstoða hertar í hvívetna ?
Núverandi ríkisstjórn hefur fjárfest í afkáralega dýrum, vafasömum verkefnum sem lítill fótur er fyrir. Þau sem standa upp úr að mínu mati eru geimskip við höfnina, öðru nafni Tónlistarhús, Hátæknisjúkrahúsið og Héðinsfjarðargöng. Í stað þessara vanhugsuðu framkvæmda hefði verið hægt að eyða í betra velferðarkerfi þar sem ekki vantar hjúkrunarrými eða meðferðarúrræði fyrir átröskunarsjúklinga. Fyrir þessa peninga væri hægt að hlúa að öldruðum, öryrkjum og fötluðum, fjárfesta í íslenskukennslu handa nýbúum og fella niður skatta á lyfjum. Þetta eru bara fáar hugmyndir.
Næsta ríkisstjórn þarf að endurskoða skattkerfið eins og það er í dag. Í stað þess að hækka skatta, ætti hún að hækka skattleysismörk sem allir hagnast á en einkum þeir lægst launuðu. Hún ætti að forgangsraða rétt og bera hag fólksins fyrir brjósti. Hún ætti ekki að spreða í íburðarmikil gæluverkefni sem hagnast engum.
Hvaða breytingar sem kunna að vera gerðar á skattkerfinu eru réttar, svo lengi sem þær eru vel ígrundaðar og hagsmunir þjóðarinnar eru hafðir að leiðarljósi.