Jafnrétti á öllum sviðum
Ímyndið ykkur land þar sem aðeins einn hópur hefur aðgang að ríkisstjórn og þingi. Það á að ríkja jafnrétti í þessu landi. Hvernig myndi ykkur líða ef að þið væruð hluti af hinum þögla meirihluta, sem væri múlbundinn til þagnar, þegar þessi hópur fengi að drottna yfir ykkur í krafti hefða og kredda og undir fölsku flaggi lýðræðis?
Hvað gæti maður gert við þessar aðstæður? Kannski reynt að minnka ítök þessa hóps? Hvað segið þið um að ég bendi á þá staðreynd að Ísland sé svona ríki? Kalla mig flón og lygara? En svona er þetta!
Það er náttúrulega einn hópur sem hefur þessa stöðu, Þjóðkirkjan. Til þess að við getum sagt að það ríki jafnrétti í trúmálum hér á landi þá þarf að skilja kirkjuna frá ríkinu. Gott upphafsskref í þá átt væri að hætta að beintengja dómkirkjumessuna við setningu Alþingis.
Ung Vinstri-Græn hafa oftar en einu sinni gefið frá sér ályktun um nauðsyn þess að aðskilja kirkju og ríkisvald, seinast þann 9. september 2006. Þetta er mikið réttlætismál, því hvernig getur einstaklingur með aðra trú verið viss um að hagsmunamál sín verði tekin fyrir á réttlátan máta ef að ljóst er að ríkið er í beinni andstöðu við lífsskoðanir hans.
Við lifum í nútímaþjóðfélagi þar sem fólk af mörgum þjóðum, kynþáttum og trúarbrögðum búa á Íslandi. Svo hvers eiga þeir einstaklingar sem eru íslamstrúar, heiðnir, búddistar eða trúlausir að gjalda ?
Við erum að ekki að krefjast þess að kirkjan verði bönnuð eða lögð alfarið niður, heldur viljum við að hún verði sjálfstæð og þá verða hvorki ríki né kirkja bundin af hvoru öðru.
Afstaða okkar byggir ekki á andstöðu við kristna trú. Þvert á móti byggir hún á kröfu okkar um trúfrelsi, kröfu um að réttlæti og jafnrétti ríki á milli trúarbragða og lífsskoðanna.