Kosningar í Írak og ábyrgð Íslendinga
Kosningum í Írak er lokið. Mikill sigur fyrir lýðræðið er viðkvæðið í Washington. Aðrir eru ekki eins vissir. En það skiptir engu fyrir réttlætisriddarana. Herinn verður áfram - til að tryggja lýðræðið um ókominn tíma. Írakar eru auðvitað ekki færir um að taka á eigin málum. Stóri Bróðir, hin velviljaða alheimslögregla mun þess í stað fylgjast með málum, lesið: ráða nákvæmlega því sem þeim sýnist. Súnnítaklerkar neituðu að taka þátt í samningu stjórnarskrár nema kveðið yrði á um hvenær bandarískt herlið yfirgæfi Írak. Af hverju átti Bush ekki að vera sama? Hví átti hann ekki bara að sýna þeim löngutöng? ?OK, þið verðið ekki feitir þjónar okkar?. Þá eru þeir hins vegar líklegri til að verða óvinir þeirra.
Mun fleiri hafa fallið í Írak síðan stríðinu lauk en í aðgerðinni sjálfri. Engin gereyðingarvopn hafa fundist né tengsl við Al Qaida sannast, kaup Saddams á úrani reyndist uppspuni frá rótum, en fyrrum vini og núverandi Grýlu Bandaríkjastjórnar var komið frá svo nú geta öll dýrin í skóginum verið vinir undir fána lýðræðis. Verst að þetta er ekki svona einfalt. Þeir sem mótmæla innrásinni eru Saddamsvinir og óvinir lýðræðis samkvæmt kokkabókum stríðssinna.