Í guðs friði, farðu
Nýlega hafa þeir Karl Sigurbjörnsson og Björn Bjarnason lýst yfir andstöðu sinni við aðskilnað ríkis og kirkju. Kirkjan sjálf vill halda sér í skjóli ríkisins og njóta stuðnings almennings. Innflytjendum, sem hingað hafa komið vegna stríðsástands í heimalandi eða kúgunar, hefur fjölgað mikið. Ný trúarbrögð fylgja þessu fólki sem er komið til að vera og getum við vart boðið upp á það að börn þeirra líði fyrir trúarbrögð sín, sem þau oft og tíðum gera.
Ísland er að þokast í átt að fjölmenningarlegu samfélagi og ber okkur siðferðisleg skylda til að taka á móti innflytjendum með opnu hugarfari og sýna þeim tilhlýðilega virðingu og umburðarlyndi. Trúarbrögð skipa oft stóran sess í hversdagslífi einstaklingsins og geta komið upp menningalegir árekstrar ef mannleg samskipti eru ekki til staðar.
Kristnifræðikennsla í grunnskólum er til háborinnar skammar, þar sem sú kennsla þjónar þeim einum tilgangi að undirbúa börn undir fermingarathöfnina, líkt og það sé sjálfgefinn hlutur að allir fermist í lútherskri kirkju. Æ fleiri börn kjósa borgaralega fermingu sem segir mikið um þá þróun sem hefur orðið á seinni árum. Siðfræði og trúarbragðafræði eru þær greinar sem meira mæðir á að kenna í stað kristnifræði. Að læra að virða náungann og sýna honum umburðarlyndi, óháð uppruna og trúarbrögðum, er lykillinn að góðu samfélagi.
Sólveig Pétursdóttir, fyrrverandi dóms- og kirkjumálaráðherra, talaði oft um það hversu mikilvægt það væri að byggja þjóðfélagið á kristnu siðgæði. Núverandi ríkisstjórn hafði ekki haft kristið siðgæði til hliðsjónar þegar kom að stuðningi við árásarstríð á Írak eða við stjórnun landsins almennt. Misskipting auðsins hefur vaxið með ári hverju, brotið hefur verið á rétti öryrkja og svona mætti lengi telja upp þau dæmi sem stangast á við boð krists.
Kirkjan er baggi á herðum þjóðfélagsins og ber að aðskilja ríki og kirkju strax. Björn Bjarnason er ef til vill hræddur við að missa titilinn „kirkjumálaráðherra“, en hann á eflaust eftir að finna sér eitthvað til dundurs ef af aðskilnaði verður. Kirkjan mundi einnig þroskast mikið, því hún þyrfti að standa á eigin fótum. Þá fyrst kæmi í ljós hve margir íslendingar eru sannkristnir ef rukkuð yrðu sóknargjöld í formi gíróseðils. Ég bið kirkjuna, í guðs friði, að fara. Amen.