Um mikilvægi þess að kjósa til stjórnlagaþings
Gagnrýnendur stjórnlagaþings og frambjóðendur sem eru mótfallnir breytingum á stjórnarskránni benda á að ekki sé hægt að kenna stjórnarskránni um hrunið mikla. Það er alveg hárrétt hjá þeim. Hins vegar þarf það ekki að þýða að ástæðulaust sé að gera breytingar á henni. Gagnrýnendur telja einnig að nú sé ekki rétti tíminn fyrir stjórnlagaþing vegna andrúmsloftsins í þjóðfélaginu. Í góðæri myndu hinir sömu eflaust halda því fram að engin þörf væri fyrir breytingar því hér væri allt svo gott. Hvenær er þá rétti tíminn fyrir breytingar? Aldrei? Hugmyndir um heildarendurskoðun stjórnarskráarinnar eru ekki nýjar af nálinni en breytt orðræða í samfélaginu í kjölfar hruns hefur haft með sér í för að kröfur um aukið lýðræði eru háværari. Þannig er stjórnlagaþingið frekar komið vegna orðræðunnar en hrunsins sjálfs. Gagnrýnendur vara við tíðaranda og tískusveiflum. Það leiðir óneitanlega að því hvort stjórnarskráin 1874 sé virkilega tímalaust plagg sbr. ákvæði um þjóðkirkju (sem að vísu má breyta með lögum).
Vissulega eru ýmsir varnaglar sem þarf að hafa í huga þegar kosið er til þingsins. Í 522 manna hópi gefur það auga leið að frambjóðendur eru jafn misjafnir og þeir eru margir. Hugsjónir eru af ólíkum toga og þannig ætti hver kjósandi að finna frambjóðanda við sitt hæfi. En frambjóðendur eru líka mishæfir og ekki víst að allir viti út í hvað þeir eru að fara. Stjórnlagaþingið reynir þannig á að fólk sé upplýst og hafi ríka dómgreind. Það eru í sjálfu sér ekki ný tíðindi. Í þeim fulltrúakosningum sem kjósendur hafa vanist leynast alltaf misjafnir sauðir og það innan eins ákveðins valmöguleika sem birtist í formi framboðslista. Lýðræði gerir alltaf þær kröfur til fólksins að vanda val sitt og ítrekar það með stjórnlagaþinginu.
Það má vera að gagnrýnendur hafi ýmislegt til síns máls (og það mega kjósendur og sérstaklega frambjóðendur hafa í huga). En kosningarnar á laugardaginn eru ekki eitthvað tilgangslaust lýðskrum. Þær eru ákall til fólksins um að láta stjórnarskrána sig varða hvort sem það er í kreppu eða góðæri. Það er því mikilvægt að fólk hlýði kallinu, móti sér hugmyndir um hvað það vill, finni sér frambjóðendur við sitt hæfi (og þó fólk komist ekki yfir alla 522 frambjóðendurna er vel hægt að finna 25 hæfa einstaklinga) en með gagnrýnum hug og kjósi til stjórnlagaþings.