Elektrónísk útópía
Rafbílar eru lausn við nokkrum stærstu vandamálum samtímans því að þeir myndu draga úr losun gróðurhúsalofttegunda og minnka þörfina fyrir óendurnýjanlega orkugjafa eins og olíu en um leið auka nýtni þeirra. Fyrir þá sem ekki vissu eru nefnilega til tvær aðferðir við að geyma orkuna í rafbílum, annarsvegar eru bílar sem keyra um með rafgeymasett sem þarf að hlaða en hinsvegar eru til bílar sem nota efnarafala til að búa til rafmagn úr efnum eins vetni, metanóli og jafnvel bensíni.
Ég ætla nú ekki að fara mikið út í það hvernig bílarnir sjálfir virka eða kosti
þeirra og galla en ég vil taka það fram að ég leggst alfarið gegn þessari algjöru
vetnisvæðingu sem margir binda vonir sínar við. Einfaldlega vegna þess að það er mun
umhverfisvænna og ódýrara að nota bensín til að knýja efnarafal heldur en vetni
vegna þess hve mikið rafmagn þarf til þess framleiða vetni. Það væri þá bara helst á
Íslandi sem að vetni gæti talist umhverfisvænn, en þó mjög dýr, kostur.
Á Íslandi eru starfrækt samtök sem kallast ,,2012 - nýtt upphaf" og er markmið þeirra að fyrir árslok 2012 verði bílafloti Íslands rafmagnsvæddur og ætla samtökin að
stuðla að uppbyggingu hleðslustöðva víðsvegar um landið. Ég verð hinsvegar að vera
svartsýnn og benda á það að það verður aldrei hægt að rafmagnsvæða alla bíla á
Íslandi fyrir 2012 sökum þess að ekki eru til stórir og öflugir rafmagnsjeppar sem
geta keyrt uppá jökla og fjöll. Aðstæður á Íslandi gera það ekki mögulegt að allir
bílar verði rafvæddir og því finnst mér að það ætti að byrja smátt og bíða eftir að
tæknin bjóði uppá það að hægt verði að keyra á rafdrifnum jeppum yfir hálendið.
Nú veltir fólk því fyrir sér hvort að ég sé virkjunarsinni og vilji skemma fleiri
náttúruperlur en það er ég ekki. Ég held að næsta skref okkar í raforkuframleiðslu
sé að virkja sjávarföllin og ósa áa, það losnar nefnilega gríðarleg orka úr læðingi
þegar ferskvatn úr ám mætir söltum sjónum og hefur slík virkjun verið starfrækt í
tilraunaskyni í Noregi með góðum árangri.
Það sem mér finnst vera forgangsmál þegar það kemur að rafmagnsvæðingu bílaflota
Íslands er að allar almenningssamgöngur innanbæjar verði fyrstar til að verða
rafvæddar, þar á eftir á að rafvæða aukabíla heimilanna en vegna veðurskilyrða þá má
fólk eiga bensín eða olíudrifna jeppa á meðan sambærilegur kostur býðst ekki í
flóru rafmagnsbílanna. Því næst er það von mín að rafmagnshraðlest verði starfrækt á
milli Akureyrar og Reykjavíkur en Síberíuhraðlestin, sem gengur frá Moskvu þvert
yfir Síberíu, til Vladivostok við strönd kyrrahafsins, hefur frá 2003 verið
rafmagnshraðlest svo að það væri vel hægt að byggja lest á Íslandi sem þyldi
veðurfarið. Þegar líður á vil ég að rafmagnshraðlest verði lögð meðfram
hringveginum en þetta er vel gerlegt og mun verða til þess að flugsamgöngur og
vörubílaflutningar innanlands leggist smátt og smátt niður og að Ísland verði fremst
á sviði allra ríkja í nýtingu á umhverfisvænni orku.
Sindri Geir Óskarsson
höfundur er varaformaður Ungra vinstri grænna á Akureyri