Að vaxa úr grasi
Frá pólitísku sjónarhorni er Ísland eins og ungur einstaklingur nýkominn með sjálfsstæði. Loksins getur enginn bannað Íslandi að gera það sem það vill, hvort sem það er að vaka eins lengi og það vil eða borða nammi allann daginn. Augljóslega, eins gerist oft þegar að ungir einstaklingar eiga í hlut, verða viss mistök gerð í ljósi nýja frelsisins. En við verðum að spyrja okkur hvenær kjánaskapnum líkur og Ísland ætlar að opna augun.
Hvenær vaknar Ísland og sættir sig við það að æskuvinurinn Nató er ekkert annað en hrekkjusvín og fantur? Nató hefur lagt alla sem eru ekki vinir hans í einelti og skilið eftir sig blóði drifna slóð af sársauka. Í stað þess að hegða sér eins og fórnalamb heimilisofbeldis sem horfir framhjá sjúkri hegðun gerandans verður Ísland að gera sér grein fyrir því að það þarf að forðast þennan fyrrum vin eins og eldinn sjálfann.
Enginn álasar yfirvöldum fyrir að getað ekki leyst óleysanleg mál. En auðleysanleg mál? Mál þar sem það fer ekki á milli mála að það sé verið að brjóta á hópi eða einstaklingi? Það eru engar afsakanir fyrir þess konar vanhæfi yfirvalda. Það er staðan sem Nató stendur í varðandi Ísland. Þessi hernaðarsamtök, þetta árásarbandalag hefur setið ekki einu sinni heldur tvisvar aðgerðarlaust með hendurnar í vösunum á meðan að Bretar níðast á Íslandi. Hver er hagur okkar í þessum samböndum þegar þau geta ekki varið hagsmuni okkar gagnvart gráðugum og valdamiklum erlendum aðilum? Þegar þau leyfa erlendum þjóðum að kúga okkur eins og þau vilja?
Ég neita að trúa því að þessi þjóð sem ljáði mér hugrekki, visku og réttlætiskennd sé svo snauð þessum sömu dyggðum. Mér blöskrar yfir því hvað Íslendingar sætta sig við og að það séu enn raddir í samfélaginu sem vilja halda í hið svokallaða „öryggi‟ sem þessi samtök bjóða okkur. Þáttaka í þessum samtökum er mjög kostnaðarsöm fyrir Íslendinga og skilur ekkert eftir nema svimandi háan reikning þegar erlendir herir koma og vilja fara í tindátaleiki á hálendi okkar, í sjónum og háloftum. Nú er nóg komið, nú þarf Ísland að þroskast og hætta í smábarnaleikjum – og í NATO.