Frumþörf mannkyns
„Það er kreppa. Við verðum að virkja náttúruna svo erlend stórfyrirtæki geti komið hingað og byggt verksmiðjur,“ segja skammsýnir fulltrúar Sjálfstæðisflokksins og Framsóknarflokksins við okkur og bæta við: „Við höfum ekki efni á því að hugsa um umhverfismálin, það er kreppa.“ Þeir spila á óttann við kreppuna til þess krækja í ódýr atkvæði og auka fylgi við virkjanir sem annars yrðu aldrei samþykktar. En við höfðum ekki heldur efni á umhverfisvernd fyrir kreppunna, þá gat hún ógnað góðærinu. Þetta eru lýðskrumarar sem notfæra sér hræðslu fólks – hræðslu við kreppu og atvinnuleysi. Þeir lofa þúsundum starfa ef við bara erum tilbúin að fórna náttúrunni. „Við höfum ekki efni á náttúrunni,“ segja þeir.
Það er eðlilegt og mannlegt að missa sjónar á heildarmyndinni þegar við blasir kreppa og atvinnuleysi. Frumþarfir einstaklingsins eru að afla sér matar og tryggja sér húsaskjól. Þegar illa gengur að uppfylla þessar frumþarfir er erfitt að finna svigrúm til að hugsa um umhverfismál. Þetta er það sem lýðskrumararnir vilja. Þeir vilja ekki að við höfum tíma til að hugsa, vilja bara hafa okkur hrædd. Ef við gefum okkur tíma til þess að hugsa þá sjáum við að umhverfismálin eru of mikilvæg til þess að hugsa ekki um þau.
Umhverfismálin eru frumþörf mannkyns því framtíð okkar veltur á náttúrunni. Þetta eru lífsspursmál fyrir komandi kynslóðir. Við megum ekki gleyma því að allt sem við gerum – bæði gott og slæmt – hefur áhrif á líf komandi kynslóða.
Við getum ekki horft fram hjá þeirri vá sem loftlagsbreytingarnar eru. Við verðum að bregðast við, við getum einfaldlega ekki tekið áhættuna. Ef við gerum það ekki þá stefnum við lífi komandi kynslóða í hættu. Við megum ekki ganga þannig á auðlindirnar að þær muni ekki nýtast neinum öðrum en okkur, við verðum að umgangast þær með hugmyndafræði sjálfbærrar þróunar að leiðarljósi. Við getum heldur ekki fórnað náttúrunni endalaust, komandi kynslóðir hafa jafn mikinn rétt og við til þess að njóta hennar. Við megum ekki láta lýðskrumara hræða okkur til þess að fórna framtíðinni.
Umhverfis- og náttúrvernd snýst ekki um að gefa eftir gæði heldur þvert á móti að auka þau. Með því að endurvinna erum við líka að spara, sem mun koma okkur að góðum notum við annað. Með betri almenningssamgöngum aukum við lífsgæði okkar, því það dregur úr slysum, sparar peninga, gerir borgina vistlegri og bætir heilsuna. Með því að velja frekar að hjóla eða ganga bætum við heilsuna enn frekar. Með því að draga úr losun gróðurhúsalofttegunda erum við að tryggja betri lífsskilyrði á jörðinni. Og eru til meiri gæði en að geta notið náttúrunnar?
Við erum nú þegar búin að leggja þungar skuldir á komandi kynslóðir. Skuldir sem þær munu þurfa að hafa fyrir að greiða. Við getum bætt þeim þetta upp, og sýnt að okkur er ekki sama um þær, með því að vernda umhverfið og náttúruna. Við verðum að gera okkar til þess að tryggja lífsskilyrði á jörðinni og við verðum að leyfa komandi kynslóðum að njóta náttúrunnar. Þegar öllu er á botninn hvolft þá eru umhverfismál stærsta kosningamálið.
greinin birtist í Íllgresi - málgagni Ungra vinstri grænna sem kom út í apríl 2009