Nýjir tímar - á traustum grunni?
Stundum skil ég ekki okkur Íslendinga. Þrátt fyrir að hafa leikið aðalhlutverkið í efnahagshruni sem á sér enga hliðstæðu í Íslandsögunni mælist Sjálfstæðisflokkurinn enn með fjórðungsfylgi meðal kjósenda. Af hverju? Er þetta vegna þess að fólk trúir ennþá að traust efnahagsstjórn finnist aðeins hjá íhaldinu? Varla. Standa Sjálfstæðismenn undir þessu trausti? Skoðum aðeins áróður íhaldssins frá síðustu alþingiskosningum:
„Breytingarnar sem gerðar hafa verið á umgerð samfélagsins í tíð Sjálfstæðisflokksins hafa skilað ótvíræðum framförum...Atvinnuleysi með því minnsta sem þekkist, og kaupmáttur hefur vaxið gríðarlega undanfarin ár, sem sýnir okkur að efnahagslegur stöðugleiki hefur skotið rótum.“
segja þeir í kynningarmyndbandi sínu frá 2007.
Það er engin furða þótt þeir hafi fjarlægt þetta í flýti eftir hrunið. Í lok mars 2009 var skráð atvinnuleysi um 8,9%, það eru 14.546 manns, og Kaupmáttur launa hefur lækkað um tæp 10% frá því í febrúar 2008. Eins og kunnugt er hafa allir stærstu bankar landsins verið ríkisvæddir og voru sumir þeirra svo illa staddir að þeir eru við það að fara á hausinn aftur. Hvað varð þá um stöðugleikann? Nú, hann var aldrei til, allavega ekki sá stöðugleiki sem þeir lofuðu. Það eina sem Sjálfstæðisflokkurinn hafði upp á að bjóða var eitt gott skrall þar sem barinn var tæmdur og síðan í honum kveikt. En nú er morgunn og þvílíkir timburmenn. Þar sem sælan rennur af Íslendingum sjá þeir hvað var í raun gert kvöldið áður. Stöðugleikanum og skynseminni var kastað á bálið ásamt náttúruauðlindunum til þess eins að kynda undir eina mikilfengna sælustund. Sem betur fer lauk svallinu áður en náðist að koma velferðakerfinu á bálið líka. Ekkert er eftir nema tiltekt, en eins og ævinlega lendur hún á okkur sem heima sitjum.
Íslenskur almenningur var hiklaust seldur til erlendra kröfuhafa af útrásarvíkingum Sjálfstæðisflokksins. Lán var tekið frá Alþjóðagjaldeyrissjóðinum til að fylla upp í gljúfrið milli tekna og skulda. Lán sem mun skuldsetja börn okkar og barnabörn og gefur frjálshyggjunni sem kom okkur í þetta klandur til að byrja með fótfestu í íslensku efnahagslífi til framtíðar. Eru þetta ótvíræðar framfarir?
„Nýir tímar - á traustum grunni“
Þetta var slagorð Sjálfstæðismanna vorið 2007 og vissulega hefur það gengið eftir, þó merkingin sé orðin önnur. Nú eru vissulega nýir tímar, nýir tímar sem verða að byggjast á þeim traustum grunni sem ísland hefur - landbúnaðinum, sjávarútveginum og náttúrunni. Nú þarf að forgangsraða upp á nýtt, með fólk í fyrirrúmi og hagsmuni almennings að leiðarljósi. Því þar er vegur til framtíðar.