Ósjálfstæð þjóð í utanríkismálum
Á dögunum, nánar tiltekið á þriðjudaginn þann 28. nóvember kom áhugaverð forsíðufrétt í blaðinu Blaðið. Var fyrirsögnin; „Bush biðjist afsökunar“. Í þessari grein fór Guðni Ágústsson landbúnaðarráðherra mikinn í að úthúða þeirri ákvörðun Bandaríkjastjórnar að misnota góðvilja íslensku þjóðarinnar með því að setja hana á lista hinna viljugu og staðföstu þjóða. Þetta hefði verið einhliða ákvörðun bandarískra ráðamanna sem þeir yrðu tafarlaust að biðjast afsökunar á. Forsaga þessarar greinar er ræða Jóns Sigurssonar á flokkstjórnarfundi framsóknarmanna, helgina á undan. En þar lýsti hann því yfir að sú ákvörðun ríkisstjórnar Íslands að styðja innrásina í Írak, hefði verið röng eða mistök. Þessir atburðir eiga að hafa klofið Framsóknarflokkinn, og ef Jón er skilinn rétt, verið mikill orsakavaldur þess sögulega lámarks sem Framsókn mælist í. Þykir mér það merkilega mikil einföldun á vanhæfðni Framsóknarflokksins að kenna Bandaríkjamönnum um þeirra litla fylgi og í hæsta máta óvenjuleg samsæriskenning. En nóg um það, þarna þóttist formaðurinn gera eins hreint fyrir dyrum flokksins og þarf til, að hans mati, til að sameina hann á ný og lengja lífróðurinn.
En hvað sitjum við þá uppi með? Hver er þá utanríkisstefna Framsóknarmanna ef þeir geta ekki einu sinni hunskast til þess að taka ábyrð á þeim ófyrirgefanlegu mistökum að lýsa yfir stuðningi við innrásina í Írak sem þáverandi formaður þeirra Halldór Ásgrímsson tók í samráði við Davíð Oddson? Er Framsókn þá ekki að opinbera ósjálfstæði sitt og ríkisstjórnarinnar í utanríkismálum? Við séum saklaus og bláeygð þjóð sem geri einfaldlega eins og hinir. Séum til í að láta beygja okkur á þá vegu sem valdamiklum aðilum hentar og misnota að vild. Viljum vera með án þess að þurfa að taka eigin ákvarðanir og móta eigin stefnu. Ef þvílíkt lydduleysi viðgengst í utanríkisstefnu ríkisstjórnarinnar þá er manni spurn hvaða tilgangi það muni þjóna að eyða stórfé, tíma og orku í þann rembing að reyna að koma Íslandi í Öryggisráð Sameinuðu Þjóðanna. En það er jú stefna ríkisstjórnarinnar. Hvað er smá þjóð, sem er án sjálfstæðrar utanríkisstefnu, að vilja þangað inn á stórveldin? Hún á þangað ekki neitt erindi og væri fénu betur farið hér heima þar sem það mundi nýtast land og þjóð í alvöru.
Þórhildur Halla Jónsdóttir