Undir beltisstað
Ef þú skoðar ísraelskt dagblað í dag, þá sérstaklega þau sem rituð eru á hebresku, má sjá fyrirsagnir og greinar sem lýsa yfirburðum eigin þjóðar og her gagnvart nágrannaríkinu Líbanon (eða Hezbollah-hreyfingunni). En í hverju felast þessir hernaðarlegu yfirburðir? Jú þeir felast í því að stórar herþotur vörpuðu klasasprengjum á borgarleg skotmörk í Líbanon, sjá frétt mbl.is (http://mbl.is/mm/frettir/erlent/frett.html?nid=1221337).
Klasasprengjur eru eitthvert viðbjóðslegasta vopn sem beitt hefur verið í síðari tíma stríðum, en Bandaríkjamenn notuðu sprengjurnar óspart í stríðinu við Afganistan og síðar Írak. Ef klasasprengjur eiga sér einhverja hliðstæðu þá væri það eflaust napalmsprengjan, sem er nú blessunarlega bönnuð. Í raun hélt ég að klasasprengjan væri líka bönnuð en ef efnasamsetningu gassins er lítillega breytt þá er víst til ný og leyfileg sprengja.
Auðvitað koma þessar sprengjur allar frá Bandaríkjunum, líkt og önnur vígatól Ísraelsmanna. En þessi vígatól hafa langvarandi áhrif. Þegar klasasprengjum er varpað mengast jörðin sem þær falla á og þar með grunnvatnið og vatnsból. Það er því gefið mál að sjúkdómar og dauði eiga eftir að blossa upp í flóttamannabúðum sem eru í grennd við sprengjusvæðin. Því er nauðsynlegt að þjóðir heims,;þar með talið;Ísland, fari að ráðum Kofi Annan og fordæmi notkun þessa vopna.