Skylda borgarinnar gagnvart heimilislausum
Í húsasundi á milli Gauks á stöng og Kaffi Reykjavíkur er bar sem fer lítið fyrir. Rökkurbarinn er töluvert afskekktari en Kaffi Austurstræti var. Hann er svolítið eins og hellarnir í ævintýrunum og það er lítil von um að fólk villist inn í húsasundið í leit að einhverjum öðrum bar. Barinn er líka einn af fáum stöðum í bænum sem hefur ekki þá meðvituðu stefnu að vísa út því fólki sem lítur út fyrir að vera heimilislaust.
Í Reykjavík hefur myndast lítil hefð fyrir því að sveitarstjórnin sjái heimilislausu fólki fyrir húsnæði eða nauðsynjum. Heimilislaust fólk virðist þurfa að reiða sig að mestu leyti á einkaaðila eins og Rökkurbarinn eða félagasamtök. Reykjavíkurborg rekur þó núna gistiskýli í Þingholtsstrætinu sem er opið allan daginn og sá til skamms tíma um rekstur Konukots á daginn á meðan Rauði krossinn sá um næturgistinguna. Fyrir örfáum vikum síðan kom skyndilega frétt um að Reykjavík ætlaði að hætta að sjá um sinn hluta af rekstri Konukots.
Kostnaður Reykjavíkurborgar af rekstrinum var örugglega bara hjóm í samanburði við kostnaðinn af ýmsum ágætum verkefnum sem snúast þó ekki um jafn mikil grundvallarmannréttindi eins og húsnæði. Mér skilst að það sé bráðnauðsynlegt að heimilislausar konur hafi kost á athvarfi sem er aðeins fyrir konur. Þær þurfa til dæmis að geta losnað úr erfiðum samböndum við karlmenn í svipuðum aðstæðum og þær sjálfar.
Þar sem Reykjavíkurborg heldur úti einu gistiskýli fyrir karla er einkennilegt að leggja niður einu úrræðin sem borgin bauð konum. Reykjavíkurborg gerir sem sagt ekki neitt lengur fyrir heimilislausar konur og það er fróðlegt að sjá hvort einhver breyting verði á með nýrri stjórn á nýju kjörtímabili þótt líkurnar á því séu hverfandi. Ég veit ekki hver átti frumkvæðið að því að loka Kaffi Austurstræti og opna Rökkurbarinn í þess stað en flutningurinn veldur því að fólk sem er heimilislaust verður minna áberandi á sama tíma og félagslegum úrræðum fækkar. Vonandi verður það ekki til þess að stjórnvöld sjái sér enn minni ástæðu til að breyta gangi mála því ekki var áhuginn of mikill fyrir.