Hvenær er biðin þess virði?
Stjórnmál snúast um að forgangsröðun. Þau snúast um að ákveða hvað á að gera, hvenær á að spara, hvað má bíða og hvað ekki. Undanfarna daga hefur töluvert farið fyrir fréttum af biðlistum inn á Buglið þar sem börn geta átt von á því að bíða í heilt ár eftir því að fá viðeigandi læknismeðferð. Biðlistarnir eru eitthvað sem yfirvöld hafa ákveðið að megi bíða. Bíða eftir því að ekkert brýnara finnist svo forgangsröðunin sé í þeirra hag.
Mikið hefur einnig verið rætt um blessaða biðina í kring um nýafstaðnar sveitarstjórnarkosningar. Biðlistar á leikskóla sem annaðhvort voru eða eru og aldraðir sem bíða í tugi mánaða eftir að komast inn á heimili. Verðugt er að líta á þessa þætti, hugsa um forgangsröðunina og velta fyrir sér hvort ekki sé núna komið að einhverjum öðrum að bíða.
Furðulegasta biðin sem hefur verið sett í forgang þykir mér þó sú sem snýr að umferðinni. Stjórnmálamenn hafa lofað mislægum gatnamótum um hvippinn og hvappinn, breikkun hér og fleiri bílastæðum þar. Allt út af vorkunnsemi við aumingja Jón Jónsson í bílnum sínum sem þarf að bíða í umferðarstíflu.
Forgangsröðun umferðarmannvirkja snýr nefnilega um að stytta biðina, eins og stækkun barnageðdeildar og fleiri leikskólar. Það kómíska við biðina í umferðinni er þó að hún varir aldrei meira en í nokkrar mínútur. Mislæg gatnamót gera það að verkum að á ákveðnum tímum þurfa bílar þar að bíða skemur en áður. Fleiri bílastæði á ákveðnum stað leiða af sér að fólk sparar þær nokkru mínútur sem tekur að labba úr bílastæðinu sem er aðeins lengra í burtu. Tvöföldun gatna gerir manni mögulegt að taka fram úr afa gamla sem keyrir á fjörutíu, og græða þannig heila mínútu.
Þegar hlutirnir eru settir í samhengi er nefnilega ljóst að miklu meira liggur á að stytta biðina á öðrum stöðum en akbrautinni. Ef við fáum pláss fyrir börnin í dagvistun þegar við þurfum og dvalarheimili áður en við hrökkvum upp af klakkanum, hvaða máli skiptir þá að þurfa að bíða í nokkrar mínútur í bílnum á hverjum degi.
Þegar allt kemur til alls, er biðin í umferðinni ekki þess virði?