Hugleiðing um setningu landsfundar
Á föstudagskvöldið var ég í fyrsta skipti við setningu landsfundar Vinstrihreyfingarinnar Græns framboðs. Þarna var margt um manninn og mikið af konum. Við setningarathöfnina tóku meðal annarra til máls tvær konur. Önnur mjög ung og hin mun eldri. Unga konan fjallaði af miklum myndarskap um verndum umhverfisins og tók þar á eftir fyrir helstu málefni flokksins, hvert af öðru. Þegar ræðu hennar lauk var tilkynnt að þessi unga stúlka væri aðeins 15 ára. Þvílíkur kraftur og skynsemi hjá svona ungri stúlku. Þvílíkur baráttuandi innan Ungliðahreyfingarinnar. Eldri konan tók við af henni og sýndi gráa hárið að hún var enginn nýgræðingur í bransanum. Hún var svo hyllt í lok ræðunnar þegar allir fundargestir stóðu upp fyrir henni. Þarna var kona með reynslu á ferð.
Ræða formannsins var skörungleg að venju. Hann fjallaði jafnt um "viðskiptahallaveislu" stjórnvalda og "stóriðjubindindi" VG. Sérstaklega þótti mér mikið til þess koma þegar Steingrímur vatt máli sínu að því forgangsefni hægri manna að flytja valdið frá stjórnmálamönnum og til viðskiptalífsins. Hann benti réttilega á að valdið er bara alls ekki hjá stjórnmálamönnunum heldur hjá þjóðinni og þannig er verið að ræna þjóðina ákvörðunarrétti sínum með þessari markaðsvæðingu valdsins. Formaðurinn sýndi þarna og sannaði fyrir fundargestum að hann var verðugur þess að vera nýlega valinn besti ræðumaður Alþingis.