Þreyturök
?Í minni starfsgrein verður maður að endurtaka sig aftur og aftur og aftur til að sannleikurinn síist inn.?George W. Bush, 24. maí 2005.
Sá sem hefur vafasaman málstað að verja getur ekki reitt sig á staðreyndir og haldbær rök. Hann þarf að villa um fyrir þeim sem hann ætlar sér að sannfæra með einhverjum hætti eða öðrum. Ein vinsælasta aðferðin sem beitt er í þessum tilgangi er sú að endurtaka sífellt það sem hugmyndin er að sannfæra viðmælandann um. Með hjálp slíkra raka, sem kölluð hafa verið rök ad nauseum eða þreyturök, má forðast alla gagnrýna umræðu um tiltekið málefni, og þess í stað snýst rökræðan upp í einfalda keppni um það hver endurtekur sig oftar. Og það hversu margir eru að hlusta.
Vinsældir þreyturaka í pólitískri umræðu hafa líklega sjaldan verið meiri, nema ef vera skyldi hjá þýskum nasistum í seinni heimsstyrjöldinni. Jósef Göbbels, sem lengst af var áróðursmálaráðherra Hitlers, er líklega frægastur fyrir beitingu hennar gegn Gyðingum og öðrum þeim sem ekki áttu upp á pallborðið hjá flokknum. Göbbels gat ekki stutt ásakanir sínar traustum rökum og greip því til þess ráðs að endurtaka órökstudda fullyrðingu þar til hún varð að almenn viðtekinni skoðun.