Svona er heimurinn
Þegar síbylja hörmungafregna dynur á mér, staldra ég við til að velta því fyrir mér hvað ég hef það gott sem Íslendingur. Ég hugsa um öll tækifærin sem ég hef í lífinu og allt það fólk sem hefur engin. Er þá ekki óhjákvæmilegt, að huga að því, hvernig ástandið varð eins og það er?
Fólk sveltur heilu hungri í Eþíópíu, Eritreu, Mósambík, Zimbabwe, Swazilandi, Lesoto, Zambíu og Malawi, svo eitthvað sé nefnt. Sjaldnast er það þó vegna matarskorts. Fasistastjórnir þessara landa eiga þar mestan hlut í bagga og ber þá helst að nefna Robert Mugabe, Zimbabweforseta, sem svelt hefir þjóð sína og alið á kynþáttafordómum og misskiptingu gæða meðal þegna sinna, og Meles Zenawi, forsætisráðherra Eþíópíu, sem setið hefur aðgerðalaus meðan konur eru kúgaðar, tjáningarfrelsi er svívirt og öreigastéttir svelta.
