Pabbar mínir eru hommar
Ljóst er að stórt skref verður stigið í réttindabaráttu samkynhneigðra ef tillögur nefndar á vegum forsætisráðuneytisins ná fram að ganga. Nefndarmenn voru sammála um að samkynhneigð pör ættu að fá að skrá sig í sambúð með öllum réttindum sem því fylgja, sem og ættleiða íslensk börn. Hins vegar náðist ekki samhljómur í nefndinni um að samkynhneigðir ættu að fá að fara í glasafrjóvganir og ættleiða útlensk börn, en það hljóta að teljast frekar tæpar fréttir og eiginlega í einu orði sagt glataðar.
Rökin fyrir því að hommar og lesbíur ættu ekki að fá að ættleiða útlensk börn eða búa þau til í tilraunaglösum (sem er einmitt eina leiðin til að lesbíur geti búið þau til) eiga það sameiginlegt að vera frekar fáránleg og litast af fordómum. Tiltekið er í skýrslunni að sýnt sé að börn með annað litarhaft geti átt erfiðara sálfræðilega séð og ekki sé á þau leggjandi að láta þau líka segja frá því í skólunum að þau eigi enga mömmu, bara tvo pabba, nú eða öfugt. Mér er spurn hvort ekki þurfi þá líka að banna feitu fólki að ættleiða kjörbörn af ótta við að allir krakkarnir eigi eftir að hlæja þegar litla barnið segist eiga feita foreldra.
Samfélagið hefur vissulega fordóma fyrir samkynhneigðum (eins og það hefur fyrir feitu fólki) sem er mjög mögulegt að hafi áhrif á líðan barna. Lausnin á þessu vandamáli getur þó aldrei komið upp á yfirborðið nema samfélagið fái tækifæri til að aðlaga sig að þessari ?framandi? fjölskylduskipan. Það er bara ekki möguleiki á því að fordómar fyrir einhverju eigi eftir að gufa upp á meðan það er bannað með lögum. Frekar eigum við að vinna á fordómunum á upplýstan hátt og sýna í verki að sú ást sem hommar og lesbíur deila hefur að engu leyti minna vægi en ást milli karla og kvenna, og enn síður sú ást og hæfileiki til uppeldis sem pörin hafa gagnvart afkvæmum sínum.
Í stjórnarskrá Íslands er lagt bann við því að fólki sé mismunað á grundvelli kynferðis, trúarbragða, skoðana, þjóðernisuppruna, kynþáttar, litarháttar, efnahags, ætternis og stöðu að öðru leyti. Hvað réttlætir þá að fólki sé mismunað á grundvelli kynhneigðar? Að mínu viti er það ekki neitt og í okkar upplýsingasamfélagi fáránlegt að svona mismunun sé enn til staðar og að fólk skýli sér á bakvið börn og þeirra hag til að réttlæta hana.
Þá er bara að pakka hamingjuóskunum inn í loftþéttar umbúðir og bíða spennt eftir því að þær eigi loksins við. Á meðan hljóma hvatningar af vinstri kantinum: Áfram ríkisstjórn og allir þingmenn til sjávar og sveita. Látið ekki blindast af fordómum samfélagsins og veitið samkynhneigðum þann sjálfsagða rétt sem samfélagið hefur sniðgengið þá um hingað til.