Aðeins meira um samráð (og smá um Sjálfstæðisflokkinn)
Umræðan um verðsamráð olíufélaganna heldur áfram og ekki verður skortur á henni hér. Nú fara vonandi bráðlega öll kurl að koma til grafar í Stóra Olíumálinu og verður málið örugglega tekið fyrir á komandi haustþingi.
Nú þykir nokkuð víst að olíurisarnir á Íslandi hafi stundað ólöglegt samráð á verði á eldsneyti. Það er því ekki að undra að samtök eins og Neytendasamtökin og fleiri hagsmunasamtök séu æfareið yfir þessum glæp sem framinn hefur verið. En er það fyrst að koma í ljós núna að eitthvað sé gruggugt við verð á eldsneyti á Íslandi? Nei, aldeilis ekki. Það þarf engan stjarneðlisfræðing til að sjá að samráð hefur viðgengist um olíuverð um allnokkurt skeið, áratugi jafnvel.
Nú er um ár síðan samkeppnisyfirvöld gerðu húsleit hjá olíufélögunum og lögðu hald á ýmis gögn sem benda til að sektar hinna ásökuðu, þ.e.a.s. forstjóra félaganna.
Nú þegar menn átta sig á að eitthvað er hægt að gera í málum ,,af þessari stærðargráðu? er þá ekki um að gera að hjóla í aðra geira þar sem það er nokkuð augljóst að ekki er allt með felldu í sambandi við verðlag. Maður fær það á tilfinninguna að maður hafi horft uppá olíufélögin stunda verðsamráð, bjóða nákvæmlega sama verðið fyrir lítrann, upp á aur, hækka eldsneytisverð þegar heimsmarkaðsverð hækkar og halda svo því verði enda þótt heimsmarkaðsverð lækki, því þeir áttu nefnilega svo mikið af gömlum birgðum, og aðhafst ekkert. Ef til vill hefur stjórnarandstaðan ekki staðið sig í stykkinu sem nægilegt aðhald í þessum málum sem og almenningur og aðrir hliðverðir. Nú er bara að opna augun og líta í kringum sig og sjá hið augljósa.
Tryggingafélögin voru ekki lengi að lækka bifreiðaiðngjöld þegar FÍB fór í þann geira, Flugleiðum var gert að breyta verðlagningu á utanlandsflugi rétt eftir að þeir lækkuðu verð eftir að annað flugfélag kom til sögunnar, og frægar eru Öskjuhlíðargöngur grænmetismanna og svo mætti lengi telja. Það er allt útlit fyrir að í þesum málum sé allt rotið og illa lyktandi. Það er eins og menn gefi skít í lög og reglur og ekki síst þá hugmyndafræði sem þessir menn aðhyllast sjálfir.
Oft hafa Sjálfstæðismenn brugðist illa við þegar þeir eru gagnrýndir fyrir að spilling loði alltaf við Sjálfstæðisflokkinn. Nú ætla ég ekkert að fullyrða um að allir forstjórar þessara stórfyrirtækja séu flokksbundnir Sjálfstæðismenn, enda þótt þeir séu giftir slíkum, en ég leyfi mér að efast stórlega um að þeir kjósi Vinstri-græna.