Viljum við standa og falla með Rómarveldi nútímans?
Alveg frá því Ísland þáði Marshall-aðstoðina eftir seinni heimsstyrjöldina hafa íslensk stjórnvöld aldrei getað reitt sig á eigin vilja og kraft þegar kemur til tals að Bandaríkin séu inni í myndinni. Þessu mætti líkja við ungling sem lifir í vellystingum hjá foreldrum sínum, en með þeim skilyrðum að hann geri allt það sem honum er sagt, annars sé honum hent út, hann sniðgenginn og eigur hans seldar eða notaðar í öðrum tilgangi. Hvenær ætla Íslendingar að standa á eigin fótum gagnvart „Stóra bróður“?
Allavega ekki á þessu kjörtímabili með núverandi ríkisstjórn. Ó nei, þvert á móti erum við á hápunkti sleikjuháttarins við Bandaríkjastjórn. Þau eru mörg rauðu eplin sem Davíð Oddsson hefur fært George W. Bush með Bláu höndinni. Í nýlegri heimsókn sinni til Washington lét Davíð þau orð falla að heimurinn hafi aldrei verið betri en í dag eftir árásirnar á Írak. Loksins get ég hætt að klóra í bakkann og reyna að verja Ísland og segja það ekki vera „Litlu-Ameríku“. Fyrst við erum nú svo sannarlega orðin hluti af heimsvaldastefnu Bandaríkjanna og þeirra „menningu“, er vert að líta nánar á og velta fyrir okkur nokkrum staðreyndum um hvað Bandaríkjastjórn stendur fyrir og hvernig hennar málum er háttað í utanríkis- og hernaðarbrölti sínu.
