29.1.2004 Huginn Freyr Þorsteinsson

Gereyðingarvopn, hvað?

Hér er brot úr innleggi þingmanns Framsóknarflokksins, Jónínu Bjartmarz, í utandagskrárumræðu um Írak í gær:

„Frú forseti. Saddam Hússein harðstjóri hafði árum og áratugum saman sent SÞ og alþjóðasamfélaginu langt nef, og ég spyr: Hversu lengi átti hann að halda áfram að gera það og viðhalda ógn í heiminum? Margir þeir sömu og voru afdráttarlausustu andstæðingar hernaðaríhlutunar í Írak voru líka áköfustu gagnrýnendur viðskiptaþvingananna sem írakska þjóðin varð fyrir vegna þessa sama harðstjóra.Hvað vildu þessir menn gera? Það komu aldrei neinar raunhæfar tillögur frá þessum aðilum.“

Er þetta boðlegt? Hvernig geta Jónína Bjartmarz og samflokksmenn hennar talað um ógnvaldinn Saddam Hússein í ljósi þess að engin gereyðingarvopn hafa fundist og að hörmulegt ástand ríkti í Írak þegar innrás hófst vegna viðskiptaþvingana sem staðið höfðu í yfir áratug? Viðskiptaþvinganir sem hafa orsakað dauða meira en milljónar manna. Í hverju fólst nákvæmlega ógn Saddams Hússeins gagnvart heimsbyggðinni?

Þá er rangt að andstæðingar viðskiptaþvingana og stríðs gegn Írak hafi ekki komið með raunhæfar tillögur um hvað átti að gera. Vopnaeftirlit í Írak virðist hafa tekist mjög vel ef marka má þá fjölmörgu sérfræðinga sem leitað hafa að týndum gjöreyðingarvopnum. Vopnaeftirlitsmennirnir Hans Blix og Scott Ritter bentu á það fyrir innrás að gereyðingarvopnaeign Íraka gæti ekki verið átylla fyrir innrás þar sem hverfandi líkur væru á tilvist þeirra.

Þessi málflutningur styrkist með hverjum degi en nú nýverið sagði sérlegur erindreki Bandaríkjastjórnar, vopnasérfræðingurinn David Kay, af sér vegna þess að hann taldi engin ummerki vera um vopnaáætlun hjá írökskum stjórnvöldum og að sennilega hefði öllum vopnum verið eytt í upphafi tíunda áratugs síðustu aldar.

Eftir stendur að hvatir Bandaríkjastjórnar voru ekki mannúðarástæður né áhyggjur af heimsógnun Saddams Hússeins og risavöxnum gereyðingarvopnabúrum hans. Það sem bjó að baki var ásælni Bandaríkjastjórnar í olíu og völd á svæðinu. Sá hvati kom Saddam Hússein til valda og varð honum líka að falli. Gegn þessari utanríkisstefnu hagsmuna og blóðbandalaga berjast andstæðingar stríðs og viðskiptaþvingana. Sú leið er líka miklu raunhæfari en hjá framsóknarmönnum og forsprökkum Bandaríkjastjórnar, þar sem hún er
líklegri til að skapa raunverulegan frið og draga úr hörmungum.

Senda grein