Fjölþreifni Arnolds og hlutverk fjölmiðla
Viðurkennt er að vald fjölmiðla er viðkvæmt og vandmeðfarið. En hvenær stendur fjölmiðill sig í stykkinu og hvenær ekki? Blaðamenn á Los Angeles Times hljóta að klóra sér í höfðinu og velta þessari spurningu fyrir sér þessa dagana eftir að Arnold Schwarzenegger var kjörinn ríkisstjóri í Kaliforníu nú fyrir skemmstu.
Fimm dögum fyrir ríkisstjórakosningarnar birti Los Angeles Times forsíðufrétt um að Arnold Schwarzenegger hefði áreitt sex konur kynferðislega. Konurnar birtust í blaðinu og veittu viðtöl. Fréttin olli mikilli reiði, þó ekki í garð austurríska ríkisstjóraefnisins, heldur í garð blaðsins, sem þótti hafa farið yfir strikið með því að birta fréttina. Meira en 1000 manns sögðu upp áskrift sinni af blaðinu vegna fréttarinnar.
Það merkilega við þetta allt er að Arnold hefur játað að ýmislegt sé rétt í frásögnum kvennanna og beðist afsökunar á hegðun sinni. Fréttin var því sönn í aðalatriðum enda hefur Los Angeles Times ekki verið þekkt fyrir æsifréttamennsku. Hins vegar hefur blaðið þótt vera hallt undir demókrata og þess vegna spratt þessi mikla reiði, sögur fóru á kreik um að fréttirnar um fjölþreifni Arnolds hefðu komið beint úr herbúðum demókrata og blaðið hefði kosið að birta þær þó að það hefði allt eins getað grafið upp ýmislegt um Gray Davis, fyrrverandi ríkisstjóra, og hans hegðun gagnvart konum.
Ritstjóri Los Angeles Times fullyrðir hins vegar að blaðið hafi stundað sjálfstæða rannsóknarblaðamennsku. Blaðamenn hans hafi líka kannað hvort eitthvað væri hæft í sögum um kynferðislega áreitni af hálfu Gray Davis en ekki fundið neinar staðfestingar á því. Hins vegar hafi nokkrar konur verið reiðubúnar að tjá sig um fjölþreifni Arnolds og þær hafi reynst segja sannleikann enda hafi ríkisstjórinn þegar viðurkennt hluta sakarinnar. Því sé undarlegt að teikna fjölmiðilinn sem segir tíðindin sem illmennið í sögunni.
Ekki er skrýtið að Arnold Schwarzenegger hafi náð kjöri. Verandi kvikmyndastjarna naut hann athygli af hálfu sjónvarpsþáttastjórnenda sem hugsa um áhorf, hann var vel þekktur meðal kjósenda og að auki eyddi hann miklum fjármunum í auglýsingar. Ýmsan almennan lærdóm má því draga af kosningunum, s.s. að frægt, sjónvarpsvænt fólk hefur forskot þegar kemur að því að höfða til kjósenda. Hins vegar er það sem stendur upp úr eftir kosningarnar spurningar um hlutverk fjölmiðla og hvort fjölmiðlar geti alltaf tekið þá áhættu sem því fylgir að stunda rannsóknablaðamennsku.