Nei, nú eru bara allir farnir í skólann...
Sumarið er búið eins og sjá má glögglega sjá á þeim fjölda skólabarna sem flykkist í ólíkar menntastofnanir. Hápunktur ferðamannasumarsins er vissulega liðinn, en ekki er enn komið haust í ferðamannaiðnaðinum, eins og litrík flóra erlendra túrista á höfuðborgarsvæðinu og víðar ber réttilega merki.
Ferðamannaiðnaðurinn á Íslandi er í sókn. Tölur frá Hagstofunni sýna meðal annars að gistináttum hefur fjölgað um 4% milli áranna 2002 og 2003, og munar þar um fjölgun á útlendingum, þar sem fjöldi gistinátta Íslendinga stendur nánast í stað. Ef tekið er mið af árinu 2002 eru litlu færri útlendingar sem sækja Ísland heim í júlí en í ágúst og má því vænta að fjölgunin nái einnig til ágústmánaðar.
Mikilvægt er að reyna að lengja tímabilið sem ferðamenn leggja leið sína til landsins. Ánægjulegt er að sjá að tölur sem sýna að ferðamönnum til Íslands fjölgar ekki einvörðungu í júlí. Með því að vinna markvisst að því að lengja ferðamannatímabilið er hægt að nýta betur gistirýmið sem er fyrir hendi og þannig skjóta styrkari stoðum undir þá atvinnustarfsemi sem tengist ferðamannaiðnaðinum.
Í tengslum við þetta er mikilvægt að stjórnvöld geri sér grein fyrir, og hagi gjörðum sínum eftir því, að ferðamannaiðnaðurinn er mikilvæg atvinnugrein á Íslandi og í honum liggja gríðarlegsóknarfæri. Aðstæðum íþjóðfélaginu verður að haga þannig að ferðamannaiðnaðurinn geti blómstrað í framtíðinni. Gagnrýnisraddir hafa heyrst frá starfsmönnum ferðaþjónustunnar vegna þess að sumarfrí í skólakerfinu og ferðamannatímabilið eru farin að skarast æ meir. Vissulega eru fleiri ferðamenn á ferli í júlí en í ágúst en ef miðað við gistináttatölur frá árinu 2002 eru einungis 6% fleiri ferðamenn á ferli á landinu í júlí en í ágúst.
Skólaárið er alltaf að hefjast fyrr og fyrr, en svo virðist vera sem ráðamenn geri sér ekki grein fyrir þeim áhrifum sem það hefur inn í ferðaþjónustuna. Mikill fjöldi starfsmanna í greininni er í skóla á veturna og skapast mjög slæmt ástand á mörgum stöðum í ferðaiðnaðinum síðasta þriðjung ágústmánaðar. Þessi mannekla gerir það að verkum að fyrirtæki tengd ferðamannaiðnaði eru vængbrotin og geta ekki veitt þá þjónustu sem ætlast er til af þeim í lok ágústmánaðar. Gríðarlegt álag er á þá starfsmenn greinarinnar sem ekki stunda nám af neinu tagi á þessu tímabili. Mjög oft þurfa þeir einstaklingar sem eru á annað borð í námi að hefja það nám mun seinna en aðrir, og hefur það áhrif á námsárangur og getur valdið miklu álagi.
Ferðaþjónustan, í þeirri mynd sem hún er nú, getur ekki þrifist án námsmannanna sem þar starfa. Ljóst er að ekki hefur verið tekið nógu mikið tillit til þessarar staðreyndar þegar skólaárið hefur verið lengt. Margir tala um mikilvægi þess að skólaárið sé lengt meðal annars til að stytta framhaldsskólann og koma fólki fyrr út á atvinnumarkaðinn. Er íslenskur ferðaiðnaður ekki nógu mikilvægur hluti atvinnulífsins til að tekið sé tillit til þess að mannekla tefur framþróun og eflingu greinarinnar?