Undirlægjuháttur fjölmiðla
Hið mikla og dásamaða fjórða vald, fjölmiðlar, hafa haft af nógu að taka í sumar. En ekki virðast þeir starfi sínu vaxnir, sem aðhald gegn ríkjandi valdhöfum. Málefni olíufélaganna eru dæmi um hve fjölmiðlar hafa reynst ótrúlega slappir. Veigamiklar spurningar eins og um tengsl félaganna við stjórnmálaflokka voru að mestu leyti sniðgengnar. Svo virðist sem stjórnmálaöfl hefðu talsvert um það að segja hvernig fjallað var um málefni olíufélaganna. En ítök stjórnmálaflokka inn á kontóra fréttastofanna eru mikil plága. Sviksemi ríkisstjórnarflokkana við nokkurra vikna gömul kosningaloforð virtist líka vera léttvægt mál.
Það sem er hins vegar mest sláandi í undirlægjuhætti íslenskra fjölmiðla gagnvart ríkjandi valdhöfum er umfjöllun þeirra um blekkingar Íraksstríðsins. Hvernig stæði til að mynda RÚV sig í alþjóðlegum samanburði við fréttastofu BBC? Íslenskir ráðamenn hafa beitt sömu lygum og blekkingum og Tony Blair. Þurfa þeir ekkert að standa skil á þeim? Breska ríkisútvarpið er nánast að ganga frá stjórn Tonys Blairs. Ríkisútvarpið á Íslandi fær hins vegar utanríkisráðherra þjóðarinnar í drottningarviðtal og síðan forsætisráðherra daginn eftir. Ætli Björn Bjarnason verði í kvöld? Sjálfsagt myndi það dýpka enn skilning íslensku þjóðarinnar á þessu alvarlegu máli, ef hann fengi að halda einræður líkt og hinir tveir. Tækifærið er líka tilvalið, í kvöld er laufléttur föstudags Kastljósþáttur.
Skýrasta dæmið um „stóíska ró“ íslenskra fjölmiðla voru viðbrögð þeirra við viðtali Davíðs Oddsonar í helgarblaði DV á dögunum. Í hreint stórkostlegu viðtali þar sem Davíð fer inn á Íraksstríðið gefur hann lítið fyrir blekkingar ráðamanna. Fer hann mikinn í að skamma andstæðinga stríðsins fyrir alls kyns ómerkilegheit. Ekki vottar fyrir því hjá forsætisráðherra að það sé alvarlegt mál þegar ráðamenn í lýðæðisríkjum beiti blekkingum til að réttlæta hernaðargerðir. Og hvers vegna kemst hann upp með það? Vegna þess að ekki dettur neinum fjölmiðli í hug að krefjast þess að hann standi við þá lygi sem upphöfð var í aðdraganda stríðsins. Í mesta lagi getur maður átt von á kurteislegu drottningarviðtali á RÚV þar sem engu er svarað enda einskis spurt. Þannig að næst þegar fjölmiðlamenn fara spjalla saman í sjálfhverfum umræðuþætti í einhverjum öðrum fjölmiðli og dásama mikilvægi fjórða valdsins skulum við muna að þetta vald virðist lítið meira en framlenging á öðru valdi, stjórnmálavaldinu.