Sæði í bolla
Gay Pride 2003 komið og farið. Rigning. Það skiptir ekki máli; sama kraftinum og lífsgleðinni stafaði af þessari öflugu hátíð sem nú er orðin að árlegu tilhlökkunarefni. Einhver sem fylgdist glaður með lýsti því yfir að ?....hann vildi óska að hann hefði verið hommi þennan dag!?
Því miður eru samkynhneigðir ekki alltaf jafn öfundsverðir og á þessum stórskemmtilega degi. Ennþá er margt sem þarf að laga svo hommar og lesbíur standi jafnfætis mér, þér og Jóni í Breiðholtinu gagnvart þjónustu samfélagsins. Einkum eru það þríþætt sem baráttan stendur ennþá um; rétturinn til tæknifrjóvgana, ættleiðinga og giftinga í kirkju.
Það er mér ráðgáta hvers vegna lesbíum er meinaður aðgangur að tæknifrjóvgunum. Frá 1996 hafa samkynhneigðir mátt staðfesta samvist sína. Að geta ekki eignast barn með þeim lífsförunauti sem menn og konur velja sér hljómar því eins og þversögn. Það par sem leitar sérfræðihjálpar til að eignast langþráð barn sýnir þar með fram á einlægan vilja til að eignast barn og ala það upp eftir bestu getu ?sem velkomið barn. Ráðagóðar lesbíur hafa reyndar fundið aðrar leiðir til að eignast börn, þótt sumar geti átt við ófrjósemi að stríða eins og aðrar konur. Hinum finnst vart fýsilegt að þvælast um með sæði í bolla þótt ýmislegt sé á sig leggjandi. Af sama meiði er bann við svokölluðum frumættleiðingum samkynhneigðra, eða rétturinn til að ættleiða barn sem er óskylt báðum foreldrum. Búi par í staðfestri samvist við þær aðstæður að vilja og geta ættleitt barn er það sorglegt að slíkt sé ekki hægt.
Fyrirstaða við ástir samkynhneigðra hefur verið áberandi af hálfu trúfélaga. Það er a.m.k. sú mynd sem við fáum í fjölmiðlum, en rétt er að benda á að deildar meiningar virðast t.d.innan íslensku þjóðkirkjunnar um málið. Ennþá geta samkynhneigðir þó ekki gift sig í kirkju. Trúaðir hommar og lesbíur verða því frá kirkjudyrum að hverfa með þau skilaboð að þau elski vitlausa aðila. Ég tel tíma til kominn að kirkjan endurskoði afstöðu sína og þau skilaboð sem hún sendir samkynhneigðum jafnt og samfélaginu öllu. Þetta hljómar ekki ósvipað manninum sem ?Neinei, hafði ekkert á móti útlendingum... Vildi þá bara ekki í fjölskylduna.? Skilaboðin eru engu að síður þau að samkynhneigðir séu á einhvern hátt óæðri og geti ekki að fullu tekið þátt í samfélaginu.
Forvitnilegt er að í íslenskum lögum eru ákvæði um að engum skuli meinaður aðgangur að verslun og þjónustu vegna þátta á borð við litarhátt, kyn, trú o.sv.frv. Þetta á einnig við um kynhneigð, sem bætt var í lög 1996. Eðlilegt er að líta á giftingar í kirkju sem vissa tegund þjónustu. Því má velta upp hvort ekki jaðri við að kirkjan brjóti lög með því að meina samkynhneigðum að giftast. Þetta mál þyrfti að athuga nánar.
Ég vona að samfélagið haldi áfram veginn að fullum mannréttindum samkynhneigðra. Allir ættu að njóta sín til fulls án tillits til þess hvern þeir kjósa að elska. Það eru ekki lengur haldbær rök að konur og karlar séu sköpuð til barneigna saman og þess vegna séu frávikin röng, nú þegar barneignir má framkvæma með öðrum hætti. Og jafnvel þótt svo væri ekki -það eru sjálfsögð mannréttindi að haga lífi sínu að eigin vild svo lengur sem maður skaðar ekki aðra. Og það verður sannarlega ekki sagt um hóp samkynhneigðra.