Vilhjálmur og samráð Sjálfstæðisflokksins
Vilhjálmur H. Vilhjálmsson, oddviti minnihlutans í Reykjavík, gerðist siðgæðisvörður heiðarlegra viðskiptahátta, í síðustu viku, með því að ráðast gegn borgarstjóranum í Reykjavík, Þórólfi Árnasyni, fyrir þátt í hans í olíusamráðinu. Vilhjálmur gaf meira að segja í skyn að Þórólfur segði ósatt, þegar Þórólfur bar af sér sakir í málinu. Ekki ætla ég að halda uppi vörnum fyrir Þórólf Árnason, enda veit ég fátt um þátt hans í samráði olíufélaganna. Hins vegar hef ég ýmislegt við málflutning Vilhjálms að athuga. Í fyrsta lagi ætti Vilhjálmur að beina gagnrýni sína inn á við, jafnt sem út á við. Varla grípur Vilhjálmur í tómt ef hann skoðaði tengsl eigin flokksmanna við olíufélögin eða þess þá heldur eigin flokks. „Sá yðar, sem syndlaus er, kasti fyrstur steini“ á varla við Vilhjálm. Vilhjálmur er nefnilega fulltrúi þess stjórnmálaafls sem vill veg og völd stórfyrirtækja sem mestan. Og fyrir það fær hann og hans flokkur dyggan stuðning sömu fyrirtækja. Eða af hvers vegna Sjálfstæðisflokkurinn ekki fyrir nokkurn mun opna bókhald sitt? Hefur siðgæðisvörðurinn Vilhjálmur ekki velt því fyrir sér?
En Vilhjálmur hefur ekki raunverulegar áhyggjur af því hvort borgarstjórinn hefur tekið þátt í að svíkja pening út úr almenningi. Málið snýst um að þyrla upp ryki og koma höggi á pólitíska andstæðinga. Sjálfstæðisflokkinn dreymir um að ná upp einu R-lista hneyksli þannig, að allir þeir dyggu félagar Sjálfstæðiflokksins sem eru uppfyrir haus í „samráðsskít“ fái að sleppa „billega“. Lengi hefur verið barið á Sjálfstæðisflokknum fyrir að verja ráðandi öfl samfélagsins. Aldrei hefur mátt hrófla við neinu, ekki Flugleiðum, Eimskip eða olíufélögunum. En nú þegar upp kemst upp um spillinguna, þrátt fyrir afneitun manna á henni í mörg ár, þá beinast spjótin að borgarstjóra R-listans. Hvernig væri nú ef menn settu hlutina í almennara pólitískt samhengi og spyrðu spurninga sem skipta máli? Hver eru tengsl Sjálfstæðisflokksins við ráðandi valdaöfl samfélagsins? Eru það allt kjaftasögur og uppspuni líkt og okkur var talin trú um að samráð olíufélaganna væri?
Hver sem endanleg niðurstaða Samkeppnistofnunar verður að þá er ljóst að olíufélagsmálið vekur upp óþægilegar spurningar fyrir ráðandi öfl þjóðfélagsins. Þær spurningar verða ekki kæfðar með upphrópunum sömu afla um að borgarstjórinn í Reykjavík segi af sér.