Við búum í samfélagi þar sem áratugum saman var virðing ekki borin nema fyrir þeim sem áttu fjármuni og sýndu það. Þegar glansmyndin fölnaði, sá almenningur að það sem þau héldu að væri eftirsóknarvert var í raun tálsýn sem byggðist ekki á neinu.

Auglýsingar miða allar að því að fólk þurfi að finna hamingjuna með hinni klassísku breytu X = sjálfstraust = hamingja. Í stað þess að X standi fyrir andlegt jafnvægi, sátt eða heilbrigði hefur markaðsöflunum tekist að láta hamingjuna snúast um sig og þar af leiðandi peninga; X = stór brjóst X= stærri brjóst X= mjórra mitti X=engin sjáanleg ummerki um að þú, kona, hafir gengið með barn.

Siglum í átt að trausti og skilningi fyrir nágunganum. Lítum ekki á félagsleg vandamál sem einstaklingsbunin vandamál, heldur félagsleg vandamál. Leysum verkefni með skilningi og vísindalegum aðferðum.

Heldur vil ég vera villikötturinn sem standandi fast á sínu verður ekki smalað gegn eigin vilja heldur en hið auðsmalanlega kindargrey sem trúir öllu sem hirðirinn segir því og endar sem nytjavara á disk og herðum eigandans.

Afstaða okkar vinstrimanna mótast ekki af öfund eða hatri í garð hálaunafólks. Hún mótast af því að hálaunafólk er betur í stakk búið til að greiða hærri skatt og lifa áfram góðu lífi þrátt fyrir það og því eðlilegt að það leggi meira af mörkum, þá sérstaklega í efnahagslegum þrengingum.

Með ríkisreknum matvöruverslunum væri hægt að hafa mikil áhrif á neyslumynstur Íslendinga en mér þykir það frekar óheilbrigt. Mér sýnist sem svo að hlutverk framboðs og eftirspurnar hafi víxlast því að nú veldur framboð eftirspurn. Ef að ríkið ræki allar matvöruverslanir á Íslandi væru lýðheilsumál í betri farvegi.

Það leiðir til spurningarinnar hvort ásókn í olíu þurfi að vera jafn mikil og hún er í dag. Hvað varð annars um vetnisvæðinguna sem mikið var í fréttum fyrir nokkrum árum? Í kreppu felast oft góð tækifæri, í þetta sinn tækifæri til að þróa nýja orkugjafa.

Það liggur alveg augum uppi að hamingjan í lífinu kemur frá okkur sjálfum, ekki með því að horfa annað en í eigin barm og öfunda eða girnast það sem maður myndi halda að gerði mann hamingjusaman.

Með jákvæðum huga og einbeittum vilja, getum við hvað sem er en eigi það að takast verðum við að taka af skarið, hætta að rýna í spár um okkar eigin framtíð og hefjast handa við að skapa hana sjálf. Gerum við það, getum við verið viss um að næsta uppgjör verði okkur að skapi.

Enn fleiri börn eru látin, enn fleiri börn liggja á ömurlegum sjúkrahúsum og bíða þess að enda í nafnlausri gröf. Allt í nafni frelsisins. Til þeirra sendi ég kveðjur mínar og skæli jafnvel nokkrum tárum þeim til heiðurs. Það er vegna þeirra sem ég mun ekki hvílast í baráttu minni gegn stríði og mun aldrei hætta að fordæma aðgerðir stórveldanna sem einskis svífast.

Það má vera að gagnrýnendur hafi ýmislegt til síns máls (og það mega kjósendur og sérstaklega frambjóðendur hafa í huga). En kosningarnar á laugardaginn eru ekki eitthvað tilgangslaust lýðskrum. Þær eru ákall til fólksins um að láta stjórnarskrána sig varða hvort sem það er í kreppu eða góðæri.

Framlag Íslands til NATO mun á næsta ári nema 266 milljónum íslenskra króna. Fyrir þá upphæð mætti til dæmis reka rannsóknarstöð Hjartaverndar í fjögur ár, eða reka elliheimilið Fellsenda í Búðardal í eitt og hálft ár. En það er greinilega ekki jafn mikilvægt og að fá að vera með stóru strákunum í stríðsleikjum.

Nú er fordæmi fyrir því að Íslendingar taki afgerandi afstöðu í sjálfstæðisbaráttu annarra þjóða. Þannig voru Íslendingar fyrstir til að viðurkenna yfirlýst sjálfstæði Litháen fyrir rétt rúmum tuttugu árum, og enn í dag hreykja margir sér yfir því þori, dirfsku og réttlæti sem gjörðin fól í sér. En á þetta þor og réttlæti einungis við í sumum tilfellum?

Trúfrelsi er fyrir alla og allir eiga rétt á að stunda sína trú. Það er í lögum þessa lands. Þrátt fyrir það virðist ótrúleg summa fólks vilja hunsa þessi lög alveg og neita íslenskum múslimum um mosku. Þetta finnst mér stórkostleg hneisa.

Stjórnmál snúast um það hvernig samfélag við viljum byggja og snerta líf og kjör hvers einasta einstaklings, hvort sem okkur kunni að líka það betur eða verr. Stjórnmál eru sameiginlegur vettvangur fólks til að takast á við verkefni sem samfélagið í heild sinni þarf að glíma við.

Fengist skotleyfi á saklausar manneskjur munu þeir skjóta ef það er í þeirra hag, en hér er byssan notuð sem líking fyrir peningafrelsi. Ég álykta að allir þeir sem sýna auðmýkt og samúð fyrir nágunganum sjái að einstaklingshyggja er afl sem hefur ekki og mun ekki nýtast mannkyninu í annað en óréttlæti.

Þrátt fyrir allt sem gengið hefur á í samfélaginu eru Íslendingar vel stæð þjóð með nóg af auðlindum á borð við hreint drykkjarvatn og hreina orku. Stöndum saman og gleymum ekki okkar minnsta bróður – styðjum neyðaraðstoð við hrjáð svæði í heiminum því við erum öll gestir hér á Hótel Jörð!

Fyrrverandi ríkisstjórnir, sem Sjálfstæðisflokkurinn leiddi, kom okkur í kreppu. Það var ekki alheimurinn, það var ekki núverandi ríkisstjórn og það var ekki Jón Ásgeir eða Björgólfur Thor.

Gagnrýnin hugsun og upplýst umræða eru helstu varnir samfélagsins gegn þessum öfgum.

Flestir framhaldsskólanemar, sem margir hverjir neyðast til þess að fara að heiman til að sækja nám, eiga þess ekki kost á að halda áfram með tónlistarnám sitt vegna þess að sveitarfélagið þeirra neitar að styrkja þá og borga þá upphæð sem að krafist er að það borgi.

Þvert á það sem flestir halda fram, sé ég í þessu tussufína máli ákveðið tækifæri til að lyfta slanguryrðum yfir kynfæri kvenna á hærra plan og um leið taka enn eitt skrefið í átt til þess að við konur stöndum jafnfætis körlunum.

Staðreyndin um skattlagningu er því ekki sú að eftir því sem skattar eru lægri hefur fólk það betra, heldur mun hún alltaf snúast um það hvernig fólk kýs að forgangsraða.

Morð á saklausum borgurum á aldrei að líðast, þó svo að það sé ekki olía í landinu!

Ég fagna því að dóttir mín fái að alast upp í samfélagi þar sem ekki er brotið á sjálfsögðum mannréttindum fólks eftir því hvern það elskar.

Burtséð frá pólitískum viðhorfum tel ég mest um vert að sú manneskja sem gegnir stöðu bæjar- eða sveitastjóra sé metnaðargjörn, dugleg, áreiðanleg og heiðarleg.

Eru það ekki einmitt stefnumál sem sameina tiltekinn hóp af fólki og gera hann að stjórnmálaflokki?  Eru flokkarnir eitthvað annað en fólkið sem tilheyrir þeim?

Eru kjósendur að lýsa vantrausti á kosningakerfið eða eru þeir búnir að gefast upp á að beita gagnrýninni hugsun og vilja þess í stað fá fræga leikara til að skemmta þeim á meðan skipið sekkur?

Við eigum ekki að halda kjafti og vera sæt. Rísum upp!

Spurningin snýr að því hvers konar frelsi við viljum sjá; frelsi til kaupa og sölu eða frelsi til mannréttinda og jafnaðar.

Krafturinn sem býr í ungum Reykvíkingum verður einungis nýttur þegar menningin fær að flæða óhefluð, óháð því hver framkallar hana og óháð því hvað meirihlutinn vill sjá.

Nú er lag! Við eigum að þora að hugsa húsnæðiskerfið upp á nýtt! Við þurfum ekki að festast í viðjum vanans.

Staðreyndin er sú að hermennirnir sem fremja þessi morð eru þjálfaðir með hjálp nákvæmlega sömu tegundar fyrirtækja og þess sem vill setjast að á Suðurnesjum.

Við höfum öll fyrirfram ákveðnar hugmyndir um það hvernig við viljum lifa og í hvernig þjóðfélagi við viljum vera þátttakendur.

Barátta launafólks og samtakamáttur þeirra er mjög mikilvægur nú á tímum efnahagsþrenginga og niðurskurðar á flestum sviðum.

Því miður er raunin sú að kvenfyrirlitning og kynbundið ofbeldi á sér stað í raunveruleikanum og er langt frá því að vera fyndið.

Ég bíð eftir að sjá varnaðarorð Lýðheilsustöðvar til mögulegra gerenda kynferðisafbrota. Ég bíð eftir að fjölmiðlar birti góð ráð til handa ungum mönnum, um hvernig á að sleppa því að nauðga.

Saman hljótum við að geta dregið úr svifryki og þeirri mengun sem því fylgir með bættan hag allra borgarbúa að leiðarljósi.

Samkvæmt myndbandi sem birtist á vefnum Wikileaks drap Bandaríkjaher tvo saklausa borgara innan um menn með AK 47 rifla og einn mann með sprengjuvörpu.

Að veita opinberum starfsmönnum heimild til að mismuna fólki á grundvelli kynhneigðar er óásættanlegt og gengur gegn grundvallarstefnu
Vinstrihreyfingarinnar-græns framboðs um jafnan rétt allra án tillits til kynferðis, kynhneigðar, trúarbragða, litarháttar og uppruna.

Rafbílar eru lausn við nokkrum stærstu vandamálum samtímans því að þeir myndu draga úr losun gróðurhúsa-lofttegunda og minnka þörfina fyrir óendurnýjanlega orkugjafa eins og olíu en um leið auka nýtni þeirra.

Hversu lágt erum við tilbúin að leggjast til að skapa á þriðja hundrað starfa og fá skatttekjur frá nýju fyrirtæki til Íslands? Erum við tilbúin að leggja blessun okkar yfir fyrirtæki sem hagnast á stríðsrekstri?

Eins og á öllu landinu felast hagsmunir landsbyggðarinnar í jöfnuði og jafnrétti,  sérstaklega hvað varðar menntun og framfærslu. Til að ná því fram þarf skipulag sem gerir öllum jafn hátt undir höfði.

Þrátt fyrir að mikið vatn hafi runnið til sjávar á 20. öldinni má ekki gleyma því að við eigum enn langt í land. Kynbundinn launamunur er t.a.m. enn svartur blettur á íslensku samfélagi.

Hvenær urðu peningar mikilvægari heldur en heilsa fólks eða jafnvel mikilvægari en mannslíf? Peningar veita engum meiri rétt til þess að vera meðhöndlaðir á sjúrahúsum.

Ef stúlka kemur til með að vera í einu af efstu sætunum í fegurðarsamkeppni nú til dags þarf hún að skrifa undir samning og þarf að fylgja margliðuðum reglum sem brjóta á hennar einkalífi svo um munar í a.m.k. eitt ár eftir keppnina.

Erum við virkilega tilbúin að leggja blessun okkar yfir stríð og hernað Bandaríkjanna í skiptum fyrir herstöð á Keflavíkurflugvelli? Erum við virkilega tilbúin að styðja stríð og hernað Breta, bara af því við erum vinir þeirra?

Ég álít það skyldu ríkis og sveitarfélaga um allt land að skapa atvinnu og tryggja að gott umhverfi sé fyrir nýsköpun og hugmyndaauðgi.

Velferð barna í Reykjavík kostar pening, pening sem borgin hefur ekki efni á að spara. Við getum ekki gefið afslátt af velferð barna.