Tillögur að ályktunum á landsfundi

Efla skal valkosti við einkabílinn sem þegar eru til staðar en þarfnast úrbóta, um leið og áfram skal leita nýrra leiða til að efla almenningssamgöngur. Leitast skal við að forgangsraða þannig í skipulagsmálum að áhersla sé á aðgerðir og framkvæmdir í þágu almenningssamgangna, en draga úr dýrum aðgerðum sem að þjóna fyrst og fremst einkabílavæðingunni.

Stórefla þarf strætókerfið á höfuðborgarsvæðinu með því að auka ferðatíðni vagna og sinna öllum hverfum svæðisins á viðunandi hátt. Einnig skal efla strætósamgöngur milli höfuðborgarsvæðisins og nálægra þéttbýla, og leitast við að styðja við strætisvagnasamgöngur í þéttbýlum á landsbyggðinni. Þá er sérstaklega mikilvægt að komið verði til móts við þá hópa sem reiða sig  mest á strætó, t.d. nema, aldraða, öryrkja og vaktavinnu- og láglaunafólk. Það væri t.d. hægt að gera með því að bæta við akstri á sunnudagsmorgnum sem og á næturtímum og bæta námsmannakortakerfið þannig að námsmenn á landsvísu sem og allir erlendir nemar fái aðgang að ókeypis strætókorti sem gilda myndi árið um kring. Skoða skal möguleika á að innleiða fleiri ókeypis strætókort fyrir aðra hópa, t.d. aldraða, öryrkja og atvinnulausa, og enn fremur kanna gaumgæfilega hagkvæmni þess að gera strætóferðir ókeypis.

Æskilegt er að reyna að höfða í auknum mæli til nýrra farþega en til þess þarf að auka stöðugleika, áreiðanleika og aðgengi kerfisins. Leiðakerfið á að gilda í a.m.k. heilt ár í senn og tryggja skal komu vagna samkvæmt áætlun. Sérstakar forgangsakreinar á öllum helstu umferðaleiðum höfuðborgasvæðisins eiga að stytta aksturstímann og hvetja fólk til þess að velja strætó fram yfir einkabílinn.

Mikilvægt er að bæta aðstæður hjólareiðafólks á höfuðborgarsvæðinu. Fyrst hjólreiðar eru umhverfisvænastar og ódýrastar allra ferðamáta skal einatt sækjast eftir því að bæta hjólastígakerfi borgar og bæja, allt landið um kring. Mikilvægt er að tryggja öryggi hjólreiðafólks allstaðar og til þess leggja hjólastíga meðfram öllum helstu umferðargötum og ryðja snjó af helstu hjólastígum að vetri til.

1) Breyta skal ákvæðum laga um aðild að trúfélögum á þann veg að sjálfkrafa skráning barns í trúfélag móður  við fæðingu verði afnumin. Framvegis verði samþykki beggja forsjáraðila, ef þeir eru tveir, að liggja fyrir til þess að barn sé skráð í trúfélag þegar það er yngra en svo að því sé heimilt að sjá um trúfélagsskráningar sínar sjálft.

Rökstuðningur vegna tillögu 1): Samkvæmt áliti lögfræðings Jafnréttisstofu stenst sjálfkrafa skráning barna í trúfélag móður tæpast jafnréttislög. Það sem Jafnréttisstofa telur hins vegar mikilvægast í þessu máli er að ekki er að sjá að það séu neinir hagsmunir, hvorki fyrir nýfætt barn né aðra, að það sé sjálfkrafa skráð í trúfélag (hvort sem að það fylgir skráningu föður eða móður). Samkvæmt áliti Jafnréttisstofu er það eðlilegast og í anda laga um jafnrétti og önnur almenn mannréttindi að forsjáraðilar taki í sameiningu ákvörðunum um hvort og hvenær skrá eigi barn í trúfélag.

2) Afnema skal 125. grein almennra hegningarlaga, lög um guðlast, sem hljóðar svo: „Hver, sem opinberlega dregur dár að eða smánar trúarkenningar eða guðsdýrkun löglegs trúarbragðafélags, sem er hér á landi, skal sæta sektum eða [fangelsi allt að 3 mánuðum].1) Mál skal ekki höfða, nema að fyrirlagi saksóknara.”

Rökstuðningur vegna tillögu 2): Lög um guðlast stangast á við lög um tjáningarfrelsi. Í 73. grein stjórnarskráarinnar segir: „Allir eru frjálsir skoðana sinna og sannfæringar. Hver maður á rétt á að láta í ljós hugsanir sínar, en ábyrgjast verður hann þær fyrir dómi. Ritskoðun og aðrar sambærilegar tálmanir á tjáningarfrelsi má aldrei í lög leiða.”

Rökstuðningur vegna tillögu 3): Með núverandi löggjöf er lífsskoðunarfélögum gróflega mismunað eftir því hvort að meðlimir þeirra trúa á yfirnáttúruleg fyrirbæri eður ei. Slíkt stenst ekki jafnræðisreglu stjórnarskrárinnar, en þar segir: „Allir skulu vera jafnir fyrir lögum og njóta mannréttinda án tillits til kynferðis, trúarbragða, skoðana, þjóðernisuppruna, kynþáttar, litarháttar, efnahags, ætternis og stöðu að öðru leyti”.

Rökstuðningur vegna tillögu 4): Mikið hefur borið á því undanfarin misseri að trúarhópar sækist sérstaklega eftir að komast inn í leik- og grunnskóla landsins. Þetta hefur í sumum tilfellum ollið gífurlegri togstreitu milli heimila og skóla. Æskilegt er að leysa þessa togstreitu með því að tryggja hlutlausa fræðslu um trúarbrögð í skólum, og koma í veg fyrir að einstakir trúarhópar geti farið inn í skólana og boðað trú sína þar. Vilji börn taka þátt í trúarlegu starfi er eðlilegast að það fari fram á vegum viðkomandi trúfélags, utan opinberra stofnanna. Einnig ber að gæta þess að kennsluefni í trúarbragðafræðum sé hlutlaus fræðsla um trú í stað boðunar.

Rökstuðningur vegna tillögu 5): Það er vandséð hvernig á að réttlæta það að í jafnréttissamfélagi séu tvö hjúskaparlög, önnur fyrir gagnkynhneigða en hin fyrir samkynhneigða. Eðilegast væri að breyta hjúskaparlögunum og tala um hjúskap tveggja lögráða einstaklinga frekar en hjúskap karls og konu eins og í núverandi hjúskaparlögum. Þannig myndu ein einfaldari og gagnsærri lög gilda fyrir alla.

Landsfundur Vinstrihreyfingarinnar – græns framboðs, haldinn að Hótel Nordica 20.-22 mars 2009, ályktar að stefna skuli að aðskilnaði þjóðkirkju og ríkisvalds. Sú staðreynd að ríkisvaldið reki með þessum hætti trúfélag er í andstöðu við jafnræði á milli trúarbragða sem skal í heiðri haft samkvæmt íslensku stjórnarskránni.

Í áraraðir hefur landsfundur Ungra vinstri grænna ályktað að aðskilja skuli ríki og kirkju. Sú krafa byggir á óbilandi baráttu ungs fólks í Vinstri grænum fyrir jafnrétti og réttlæti á öllum sviðum samfélagsins. Stjórn Ungra vinstri grænna er stolt af því að stýra slíkri hreyfingu og telur að hún væri að sniðganga áherslur hreyfingarinnar ef að hún kæmi þessu réttlætismáli ekki að á landsfundi móðurflokksins. Þess vegna leggur stjórn UVG fram þessa ályktun og stendur að baki hennar sem ein manneskja, og vonar að flokkurinn okkar sem að kennir sig jafnan við jafnrétti, geti stoltur stutt jafnrétti hvarvetna í samfélaginu og samþykki þessa ályktun.

Landsfundur Vinstrihreyfingarinnar – græns framboðs, haldinn að Hótel Nordica 20.-22 mars 2009, ályktar að Vinstrihreyfingin – grænt framboð sækist eftir því að mynda félagshyggjustjórn að loknum kosningum í vor. Það er mjög mikilvægt á þeim erfiðu tímum sem við nú göngum í gegnum að ríkisstjórn landsins starfi í þágu jöfnuðar og réttlætis. Sjaldan hefur það verið jafn mikilvægt að standa vörð um og byggja upp öflugt velferðarkerfi, sem mismunar engum, sem gengur ekki á auðlindir barna okkar og sem hyglir ekki auðmönnum umfram almenning. Við viljum ríkisstjórn sem forgangsraðar í þágu fólks, ekki fjármagns, ríkisstjórn sem velur frið í stað hernaðaruppbyggingar, sem að skapar jöfn tækifæri og sem að umgengst land sitt og þjóð sína af virðingu.

Vinstri græn hafa ekki eytt síðustu vikum í að taka til í landi sem er rjúkandi rústir eftir nýfrjálshyggjustefnu hægrisinnaðra stjórnvalda, til þess eins að sjá Sjálfstæðisflokkinn aftur í ríkisstjórn eftir stutt hlé á 18 ára valdasetu. Vinstri græn munu því ekki taka þátt í stjórnarsamstarfi með Sjálfstæðisflokknum að loknum kosningum í vor. Kjósendur eiga skilið að Vinstri græn komi því með skýrum hætti á framfæri að í vor göngum við ekki óbundin til kosninga, heldur göngum við til kosninga með það að markmiði að starfrækja áfram velferðarstjórn sem byggist á sanngirni og samstöðu í þessu landi.

Landsfundur Vinstrihreyfingarinnar – græns framboðs, haldinn að Hótel Nordica 20.-22. mars 2009, ályktar að ekki skuli einblína á stóriðju þegar kemur að enduruppbyggingu atvinnulífs á Íslandi, heldur styðja frekar við lítil og meðalstór fyrirtæki. Beita skal skattaívilnunum til að styðja við sprotafyrirtæki vegna rannsóknar- og þróunarstarfa. Eins skal styðja við atvinnuuppbyggingu á landsbyggðinni með jöfnunaraðgerðum á borð við skattaívilnanir og niðurgreiðslu á raforkuverði vegna mismunar á aðgengi fyrirtækja á landsbyggðinni og á höfuðborgarsvæðinu. Sérstaklega skal í því tilliti horfa til svæða á landsbyggðinni þar sem að samgöngur og fjarskipti hafa setið á hakanum en fyrirtæki á slíkum svæðum þurfa greinilega að starfa við mjög skerta samkeppnisstöðu. Enn fremur skal verðlauna fyrirtæki sem að starfa í anda umhverfisvænna vinnubragða og sjálfbærrar þróunar. Með fjölbreyttu atvinnulífi í kjölfar þessara aðgerða yrði atvinnulífið betur í stakk búið til þess að takast á við áföll.