Ung Vinstri Græn

Sjálfstæðismenn hafa verið í mikilli vörn síðan landsfundi þeirra lauk 24. febrúar síðastliðinn. Af ýmsu furðulegu stóð upp úr ályktun um að beri að taka mið af kristnum gildum í allri lagasetningu þegar það á við – hvað sem það nú þýðir. Þegar í ljós kom hversu mikið ályktunin var úr takt við raunveruleikann var hún dregin til baka. Þeim sem kenna sig við frjálslyndi og frjálshyggju er því mikil vorkun að sitja uppi með Sjálfstæðisflokkinn sem eina hægriflokk landsins.

Það hvarflaði aldrei að mér að íslenskt auðvald léti setja sér nýja stjórnarskrá þegjandi og hljóðalaust, hvað svo sem líður úrslitum í ráðgefandi þjóðaratkvæðagreiðslum þar sem Birgir Ármannsson hefur stigið fram og útskýrt af skáldlegu ofurinnsæi hvaða afstöðu þeir sem ekki tóku þátt í þjóðaratkvæðagreiðslunni voru að tjá með því að tjá sig ekki, þannig að ég lít ekki á andstöðu Sjálfstæðisflokksins við nýja stjórnarskrá sem svik heldur bara sem fyrirsjáanlega hagsmunagæslu.

Þegar að þið, flokksfélagar okkar, komið hingað upp í pontu byrjið þið ræðurnar ykkar á orðunum kæru félagar. Því það er einmitt það sem við erum. Félagar. Vinir. Við erum hópur af fólki með sameiginleg markmið og sameiginlega stefnu. Við erum öll komin saman hér í dag vegna þess að við erum með skoðanir og viljum láta raddir okkar heyrast – og við vitum að einmitt hér munu þær heyrast.

Við erum meðal fremstu þjóða heims í nýtingu vatns- og jarðvarmaorku og stærum okkur af því á alþjóðavettvangi hve umhverfisvæn orkuframleiðsla okkar er. Nú stendur til að taka u-beygju frá því og hella okkur í einn óumhverfisvænasta orkuiðnað jarðar. Kasta burtu náttúruperlu- og hreinleikastimplinum varanlega. Gróðinn, ef hægt er að kalla hann svo, er sá að við sjáum norskan olíusjóð í hillingum.

Búandi á landsbyggðinni lifi ég og hrærist í litlum einingum. Ég gekk í fámennan grunnskóla og er nú í fámennum framhaldsskóla. Grunnskólinn sem ég fór í er reyndar ekki til lengur, ég var í síðasta árganginum sem útskrifaðist þaðan. Gamli Varmalandsskóli er nú hluti af batteríi sem kallast Grunnskóli Borgarfjarðar og telur einar þrjár starfsstöðvar. Án þess að fara sérstaklega út í neinar bollalengingar hér um aðdraganda og afleiðingar þeirrar sameiningar vil ég árétta að lítil samfélög munu alltaf standa vörð um sinn grunnskóla.

Hin svokallaða klámvæðing snýst um að móta kynbundnar staðalímyndir fólks. Hún er til staðar í öllum okkar helstu upplýsingamiðlum, frá tónlistarmyndböndum í sjónvarpi til auglýsingaskilta á Breiðholtsbrautinni, hún kemur fyrir í blautbolakeppnum í útsveitum suðurnesja og nú nýlegast í auglýsingaherferðum fyrir nemendafélög íslenskra menntaskóla. Minntist ég á að hún miðast að karllægu samfélagi?